I CZ 53/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-06-29

Skład orzekający: Teresa Bielska-Sobkowicz, Zbigniew Kwaśniewski, Grzegorz Misiurek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oddalić zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, jeśli skarga została odrzucona z dwóch powodów – uchybienia terminu i braku ustawowej podstawy – a skarżący w zażaleniu kwestionuje tylko drugi z tych powodów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając, że nawet jeśli Sąd Apelacyjny dokonał merytorycznej oceny skargi o wznowienie postępowania zamiast jej odrzucenia z powodu braku ustawowej podstawy, to skarga została również odrzucona z powodu uchybienia terminu, czego skarżący w zażaleniu nie kwestionował. W związku z tym, niezależnie od zarzutów dotyczących merytorycznej oceny, zażalenie podlegało oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu oraz braku ustawowej podstawy wznowienia. Skarżący złożył zażalenie, kwestionując jedynie brak ustawowej podstawy. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że skarżący nie zakwestionował odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Nie obciążono skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 53/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi A. Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 21 marca 2006 r., wydanego w sprawie z powództwa A. Ł. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2012 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., 1) oddala zażalenie, 2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 roku, Sąd Apelacyjny, odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 21 marca 2006 r. wydanego w sprawie w powództwa A. Ł. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę. Jako przyczynę odrzucenia skargi wskazał wniesienie jej z uchybieniem terminu z art. 407 § 1 k.p.c. in fine, który upłynął najpóźniej w dniu 8 sierpnia 2006 r., oraz brak ustawowej podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. Powód był bowiem w toku omawianego postępowania należycie powiadamiany o terminach rozpraw, jak również o poszczególnych czynnościach i decyzjach podejmowanych przez Sąd. Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mogą być traktowane jako wypadki naruszenia przepisów prawa powodujące pozbawienie możliwości działania, albowiem dotyczą kwestii merytorycznych związanych z rozpoznaniem sprawy, tj. oceny przeprowadzonych dowodów, czy decyzji o odmowie dopuszczeniu wnioskowanych dowodów. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem w całości powód, zarzucając naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że w postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego nie doszło do zaistnienia przesłanek określonych w art. 401 pkt 2 k.p.c., podczas gdy z przedstawionych okoliczności, popartych stosowanymi dowodami, wynika, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie. W konkluzji powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa, zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przypisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Z treści zażalenia (w części dotyczącej określenia zarzutów i ich motywacji prawnej) wynika, że skarżący kwestionował stanowisko Sądu Apelacyjnego negujące sugerowane pozbawienie powoda możliwości działania w rozumieniu art. 401 pkt 2 k.p.c. w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 21 marca 2006 r. Należy zwrócić uwagę, że kwestionując twierdzenia o braku możliwości obrony przez skarżącego jego praw Sąd dokonał w istocie merytorycznej oceny skargi. Stwierdzenie, że wskazana podstawa skargi nie jest uzasadniona, skutkuje oddaleniem, a nie odrzuceniem skargi. Niezależnie jednak od tego uchybienia zażalenie podlega oddaleniu. Skarga została bowiem odrzucona również dlatego, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu, tej zaś oceny skarżący w zażaleniu nie kwestionował. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. O kosztach orzeczono na zasadzie słuszności z uwagi na trudna sytuację materialną skarżącego (art. 102 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 407 § 1 KPCart. 401 pkt 2 KPCart. 233 § 1 KPCart. 410 § 1 KPCart. 3941 § 3art. 39814 KPCart. 102 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy