I CZ 54/15

Sygn. akt I CZ 54/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa L.S. i R.S. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu S.A. w W. o naruszenie posiadania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2015 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt IV Ca 1659/13, oddala zażalenie. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. Sąd drugiej instancji odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną powodów jako niedopuszczalną z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. w sprawie o naruszenie posiadania. W zażaleniu powodów zaskarżającym to postanowienie żalący wywodzą, że finalnie sprecyzowane przed Sądem I instancji ich żądanie przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego oparte jest także na alternatywnej podstawie materialnoprawnej, a mianowicie na art. 124 ust. 4 u.g.n., którego nie zalicza się do przepisów o ochronie naruszonego posiadania. Jednocześnie skarżący przyznają w uzasadnieniu zażalenia, że wskazanie alternatywnej podstawy materialnoprawnej ich roszczenia nie jest zmianą przedmiotową powództwa, o której mowa w art. 193 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Niedopuszczalna jest skarga kasacyjna w sprawach o naruszenie posiadania z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., przy czym przepis ten nie uzależnia statusu sprawy o naruszenie posiadania od określenia materialnoprawnej podstawy dochodzonego roszczenia w przepisach k.c. czy w ustawach szczególnych. Żalący wyraźnie twierdzą, że ich żądanie finalne, po modyfikacjach dokonanych przed Sądem I instancji (vide pismo procesowe powodów z dnia 26 marca 2012 r. k. 306 akt), jest roszczeniem o przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego, a wskazanie pozakodeksowej alternatywnej podstawy materialnoprawnej tego roszczenia nie jest zmianą przedmiotową powództwa (v. wyrok SN z dnia 21 maja 2009 r., V CSK 439/08 niepubl.), czyli dochodzone roszczenie jest nadal roszczeniem o ochronę naruszonego posiadania. W konsekwencji należy uznać, że Sąd odwoławczy zasadnie uznał tę sprawę za sprawę o naruszenie posiadania, w której skarga kasacyjna z mocy art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. jest niedopuszczalna. Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie działając na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. l.n