I CZ 60/10

PostanowienieIzba Cywilna2010-10-07

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski, Katarzyna Tyczka-Rote, Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie uzupełniające orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego może się ostać, jeśli orzeczenie, które miało być uzupełnione, zostało następnie uchylone przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, uznając je za bezprzedmiotowe. Skoro orzeczenie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2009 r., które miało być uzupełnione, zostało następnie uchylone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., I CZ 63/10, to nie istnieje już końcowe orzeczenie, które mogłoby być uzupełnione. Wobec tego postanowienie uzupełniające nie mogło się ostać.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny uzupełnił swoje wcześniejsze postanowienie, dodając punkt zasądzający od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwany wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i nierozpoznanie istoty sprawy. Sąd Najwyższy uchylił jednak zaskarżone postanowienie, ponieważ orzeczenie, które miało być uzupełnione, zostało wcześniej uchylone przez Sąd Najwyższy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 60/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Usługowej Spółdzielni „U.(...)” w W. przeciwko Bankowi (…) S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2010 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt VI ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny uzupełnił postanowienie wydane w dniu 17 listopada 2009 r. w ten sposób, że dodał punkt trzeci, zasadzając od strony pozwanej Banku (…) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz Usługowej Spółdzielni „U.(...)” w W. kwotę 10 700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Rozpoznając apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 października 2008 r. Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok oddalający powództwo i odrzucił sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty z dnia 24 lipca 2007 r. W postanowieniu tym nie zawarł orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego, a zatem zasadny był wniosek 2 powódki o uzupełnienie tego orzeczenia. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu związanych z postępowaniem apelacyjnym oparte zostało na zasadzie odpowiedzialności za jego wynik, przewidzianej art. 98 § 1 w związku z art. 108 § 2 k.p.c. Pozwana w zażaleniu domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając że naruszenie art. 328 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. było przyczyną niewyjaśnienia podstawy prawnej postanowienia. Orzeczenie to nie uwzględnia nietrafności postanowienia o uchyleniu wyroku i odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz nierozpoznania istoty sprawy. Niezastosowanie art. 102 k.p.c. doprowadziło do obciążenia pozwanej obowiązkiem zwrotu całości kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzekanie o kosztach procesu oparte jest na zasadach ich unifikacji i koncentracji, czego następstwem jest objęcie jednym orzeczeniem wszystkich kosztów, które rozliczane są w oparciu o jedną z reguł przewidzianych art. 98 do 107 k.p.c. Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. rozstrzygnięcie o kosztach procesu powinno być zawarte w końcowym orzeczeniu, ponieważ determinuje je wynik sporu. Zasada ta ma zastosowanie także w postępowaniu apelacyjnym z mocy art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., a jeżeli orzeczenie sądu pierwszej instancji zostanie uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, zastosowanie mieć będzie art. 108 § 2 k.p.c. Również w odniesieniu do kosztów postępowania istnieje możliwość uzupełnienia końcowego orzeczenia, które nie zawiera rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (art. 351 § 1 w związku z art. 361 i art. 391 § 1 k.p.c.). W rozpoznawanej sprawie doszło jednak do zmiany sytuacji, z uwagi na uchylenie postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2010 r., I CZ 63/10 postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2009 r., którym wyrok Sądu Okręgowego został uchylony i odrzucono sprzeciw od nakazu zapłaty. Wobec tego nie istnieje końcowe orzeczenie, które uzupełniałoby zaskarżone postanowienie i już z tej przyczyny nie może się ono ostać. Konsekwencją tego jest również bezprzedmiotowość podniesionych przez pozwaną zarzutów dotyczących prawidłowości zastosowanej zasady i obciążenia jej kosztami w pełnej wysokości, co czyni zbędnym dokonywanie ich oceny w postępowaniu zażaleniowym. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie zostało uchylone w oparciu o art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 98 § 1art. 108 § 2 KPCart. 328 KPCart. 361 KPCart. 102 KPCart. 98art. 108 § 1 KPCart. 108 § 1art. 391 § 1 KPCart. 351 § 1art. 361art. 39816

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy