I CZ 98/11

PostanowienieIzba Cywilna2011-12-01

Skład orzekający: Marian Kocon, Krzysztof Strzelczyk, Bogumiła Ustjanicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej kończy wyłącznie postępowanie dotyczące kwestii ubocznej, a nie postępowanie w sprawie. Z tego względu nie mieści się ono w ramach art. 3941 § 2 k.p.c., co oznacza, że zażalenie na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny odrzucił wnioski J. A. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania oraz zażalenie na zarządzenie o zwrocie tej skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, odrzucając je w części dotyczącej postanowienia o odrzuceniu wniosków o przywrócenie terminu, a w pozostałej części oddalając.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie w części zaskarżającej postanowienie odrzucające wnioski o przywrócenie terminu i oddalił zażalenie w pozostałej części.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 98/11 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Skarbowi Państwa - Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa w W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2011 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie odrzucające wnioski o przywrócenie terminu (pkt 1); oddala zażalenie w pozostałej części (pkt 2); nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego; odmawia przyznania pełnomocnikowi żalącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wnioski J. A. o przywrócenie terminu oraz zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej w sądzie drugiej instancji, z dnia 15 listopada 2010 r., o zwrocie skargi o wznowienie postępowania z powodu nieuzupełnienia jej braków. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy J. A. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak wskazał już na to Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 11 sierpnia 1999 r. I CKN 367/99 (OSNC 2000, z. 3, poz. 48), postępowanie o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter incydentalny, gdyż celem tego postępowania jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu - w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę (art. 168 § 1 k.p.c.). Z tej przyczyny postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej kończy wyłącznie postępowanie dotyczące kwestii ubocznej. Innymi słowy, nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem nie mieści się w ramach art. 3941 § 2 k.p.c. Oznacza to, że na zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu (pkt 1 postanowienia), nie przysługuje zażalenie. Zażalenie wniesione na to postanowienie podlegało zatem odrzuceniu. Odnośnie do rozstrzygnięcia o niedopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej instancji o zwrocie skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy podtrzymuje stanowisko zajęte w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2011 r., w sprawie I CZ 97/11, i celem uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do motywów przedstawionych w uzasadnieniu tego postanowienia. 3 Sąd Najwyższy odmówił przyznania pełnomocnikowi żalącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wobec merytorycznie zbieżnej treści wniesionego zażalenia z zażaleniem wniesionym w sprawie I CZ 97/11, w której takowe wynagrodzenie zostało przyznane. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 168 § 1 KPCart. 3941 § 2 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy