I PKN 653/98

Wyrok z dnia 7 kwietnia 1999 r. I PKN 653/98 Naruszenie art. 328 § 2 KPC nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacji (art. 3911 pkt 2 KPC), skoro sposób uzasadnienia wyroku nie ma wpływu na uprzednie rozstrzygnięcie sądu. Przewodniczący: SSN Walerian Sanetra , Sędziowie SN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 1999 r. sprawy z powódz-twa Leszka J. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w O. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Woje-wódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie z dnia 29 czerwca 1998 r. [...] 1. o d d a l i ł kasację. 2. zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 100 (sto) złotych tytu-łem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Olsztynie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 1998 r. oddalił powództwo Leszka J. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. w O. o przywrócenie do pracy i ustalił, że powód był zatrudniony u strony pozwanej od 1 marca 1989 r. na czas nie określony na stanowisku montera urządzeń i instalacji ciepłowniczych. W dniu 13 listopada 1997 r. powód pracował w brygadzie czteroosobowej w węźle ciepłowniczym przy ulicy W. w O. Na skutek za-wiadomienia mieszkańców bloku o nieodpowiednim zachowaniu się pracowników zastosowano badanie powoda testerem alkoholowym o nazwie „ensure”, na podsta-wie którego stwierdzone zostało, iż powód był w pracy pod wpływem alkoholu. To spowodowało, że w dniu 20 listopada 1997 r. została z nim rozwiązana umowa o pracę na zasadzie art. 52 § 1 pkt 1 KP. 2 Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie wyrokiem z dnia 29 czerwca 1998 r. oddalił apelację powoda. Po uzupełnieniu postępowania dowodowego stwierdził, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoz-nacznie wynika, iż powód był w czasie pracy w stanie nietrzeźwym, co uzasadnia rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie istnieje żadna sprzeczność ustaleń Sądu Rejonowego z treścią zebranego materiału dowodowego, a apelacja sprowadzała się w istocie do polemiki z ustaleniami Sądu. Powyższy wyrok zaskarżył kasacją pełnomocnik powoda, zarzucając naru-szenie przepisów postępowania: art. 233 § 1 i 328 § 2 KPC, w następstwie którego nastąpiło negatywne dla powoda rozstrzygnięcie sporu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja nie jest zasadna i w rzeczywistości sprowadza się do powtórzenia zarzutów apelacyjnych, które zasadnie oddalił Sąd Wojewódzki. Nie jest zasadny zarzut kasacji o naruszeniu art. 233 § 1 KPC, ponieważ Sądy obu instancji nie prze-kroczyły granic swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd Rejonowy prawidłowo uzasadnił dlaczego uznał za wiarygodny ponowny dowód ba-dania powoda testerem, ponieważ urządzenie to wymagało wymiany baterii. Po-twierdził to świadek J. W., przesłuchany przed Sądem Wojewódzkim, że po zbadaniu powoda alkomatem, który wykazał zawartość alkoholu, powód został odsunięty od pracy. Ustalenie stanu nietrzeźwości powoda w pracy znajduje potwierdzenie w ma-teriale dowodowym, który został wszechstronnie rozważony przez Sądy obu instancji. Niesłuszny jest zatem zarzut pominięcia okoliczności korzystnych dla powoda i arbitralności rozstrzygnięcia. Również bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 328 § 2 KPC. Uzasadnienie wyroku zawiera bowiem wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Najwyższy zauważa, iż art. 328 § 2 KPC nie może stanowić samodziel-nej podstawy kasacji (art. 3931 pkt 2), skoro sam sposób uzasadnienia wyroku nie ma już wpływu na rozstrzygnięcie sądu, które uprzednio zapadło. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. ========================================