I PRN 121/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Filcek. Sędziowie: Z. Stypułkowska, S. Perestaj (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Adama D. przeciwko Wojewódzkiej Spółdzielni Mleczarskiej w R. o wynagrodzenie za okres wypowiedzenia i urlop wypoczynkowy, na skutek rewizji nadzwyczajnej Centralnej Rady Związków Zawodowych od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z dnia 8 czerwca 1976 r.uchylił zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go orzeczenie Terenowej Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy w R. z dnia 30 kwietnia 1976 r. w części oddalającej wniosek Adama D. o zapłatę ekwiwalentu za urlop i w tym zakresie umorzył postępowanie; w pozostałej części oddalił rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneWe wniosku złożonym w dniu 5.III.1976 r. w Terenowej Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy w R. wnioskodawca domagał się przywrócenia go do pracy na stanowisku dyrektora Okręgowej Składnicy Mleczarskiej w R. oraz ustalenia, że stosunek pracy trwa nadal na dotychczasowych warunkach.Następnie zmienił swe żądanie, domagając się ustalenia, że rozwiązanie z nim stosunku pracy nastąpiło w drodze wypowiedzenia, i zasądzenia wynagrodzenia za trzymiesięczny okres wypowiedzenia oraz ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy nie wykorzystany w 1976 r.Pozwana Wojewódzka Spółdzielnia Mleczarska - następca Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Mleczarskich wniosła o odrzucenie wniosku wobec niedopuszczalności dochodzenia roszczeń powoda przed organami rozpoznającymi spory ze stosunku pracy.Komisja Odwoławcza oddaliła wniosek.W odwołaniu do Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wnioskodawca domagał się zmiany orzeczenia Komisji Odwoławczej i zasądzenia na jego rzecz wynagrodzenia za okres 3-miesięcznego wypowiedzenia, wobec rozwiązania z nim stosunku pracy w drodze odwołania go ze stanowiska dyrektora.Sąd wyrokiem z dnia 8.II.1976 r. oddalił odwołanie wnioskodawcy, ustaliwszy co następuje: wnioskodawca od dnia 1.I.1969 r. został powołany na stanowisko dyrektora Okręgowej Składnicy Mleczarskiej w R., które zajmował do dnia 22.II.1976 r. W dniu tym został wybrany na stanowisko prezesa Zarządu Wojewódzkiej Spółdzielni Mleczarskiej w R. Wybór ten został przez wnioskodawcę przyjęty i z tą chwilą stosownie do art. 73 § 1 kodeksu pracy nastąpiło nawiązanie nowego stosunku pracy między nim a Spółdzielnią w R. Wnioskodawca zajmował stanowisko prezesa WSM w R. do dnia 13.III.1976 r., podejmując w tym okresie głównie czynności organizatorskie. Nawiązanie nowego stosunku pracy spowodowało odwołanie wnioskodawcy z dniem 29.II.1976 r. z zajmowanego dotychczas stanowiska dyrektora Okręgowej Składnicy Mleczarskiej w R. Odwołanie to nie uprawnia jednak wnioskodawcy do żądania wynagrodzenia (art. 70 § 2 k.p.), skoro w tym czasie był już zatrudniony w nowym zakładzie pracy. Po stronie pozwanej Spółdzielni brak jest legitymacji biernej. Roszczeń swych wnioskodawca ewentualnie mógłby dochodzić od WSM w R., w której z dniem 13.III.1976 r. odwołano go z zajmowanego stanowiska prezesa.Wyrok powyższy został zaskarżony rewizją nadzwyczajną, złożoną przez Centralną Radę Związków Zawodowych.Skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku i zasądzenia na rzecz wnioskodawcy wynagrodzenia za okres 3-miesięcznego wypowiedzenia oraz ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za rok 1976. Z uzasadnienia rewizji nadzwyczajnej wynika, iż skarżąca opiera ją na podstawie naruszenia prawa materialnego i niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W myśl art. 69 k.p. do stosunku pracy na podstawie powołania - jeżeli przepisy zawarte w oddziale 1 rozdziału III działu drugiego kodeksu pracy nie stanowią inaczej - stosuje się przepisy dotyczące umowy o pracę na czas nie określony, z wyłączeniem przepisów o trybie postępowania przy rozwiązywaniu umów o pracę oraz przepisów o rozpatrywaniu sporów ze stosunku pracy w części dotyczącej orzekania o bezskuteczności wypowiedzenia i o przywróceniu do pracy. Przepisy oddziału 1 rozdziału III działu drugiego kodeksu pracy nie wyłączają możliwości rozwiązywania na skutek porozumienia stron (art. 30 § 1 pkt 1 k.p.) stosunku pracy nawiązanego na podstawie powołania, przy czym porozumienie powinno być zawarte między pracownikiem i organem, który go powołał, na co wskazuje pośrednio art. 72 § 1 k.p.Wnioskodawca w dniu 21.II.1976 r. złożył do Wojewódzkiego Związku Spółdzielni Mleczarskiej w R. wniosek o wypłatę mu ekwiwalentu za zaległe urlopy w związku z przejściem z dniem 1.III.1976 r. do innego zakładu pracy. W dniu 22.II.1976 r. wnioskodawca wziął udział w posiedzeniu Rady Nadzorczej Wojewódzkiej Spółdzielni Mleczarskiej w R., na którym wybrano go na prezesa Zarządu tej Spółdzielni, co zostało przez niego zaakceptowane. Oświadczenie woli wnioskodawcy w przedmiocie przejścia do innego zakładu pracy, które w swej istocie zawierało ofertę rozwiązania stosunku pracy w drodze porozumienia stron z dniem 1.III.1976 r. zostało przyjęte przez Wojewódzki Związek Spółdzielczości Mleczarskich w R., który w piśmie z dnia 23.II.1976 r. zawiadomił wnioskodawcę, iż wobec wyboru go na stanowisko prezesa WSM w R. z dniem 1.III.1976 r. przekazuje go do pracy w tej Spółdzielni. Z tym też dniem doszło do rozwiązania stosunku pracy między stronami, gdyż skuteczne cofnięcie oferty przez wnioskodawcę mogło nastąpić bądź najpóźniej jednocześnie z dojściem oferty do adresata, bądź za zgodą drugiej strony (art. 61 k.c. w związku z art. 300 k.p.).Wnioskodawca dopiero pismami z dnia 26.II.1976 r. zawiadomił Wojewódzki Związek Spółdzielni Mleczarskiej w R. o rezygnacji ze zmiany zatrudnienia, a Związek ten nie wyraził zgody na wycofanie w tej drodze uprzedniej oferty rozwiązania stosunku pracy.Późniejsze odwołanie wnioskodawcy, w dniu 28.II.1976 r. ze stanowiska dyrektora Okręgowej Składnicy Mleczarskiej, stanowiło w tej sytuacji jedynie czynność organizacyjnoporządkową, nie wywołującą żadnych skutków w zakresie rozwiązania stosunku pracy, które nastąpiło z dniem 1.III.1976 r. w drodze porozumienia stron.Rozwiązanie na mocy porozumienia stron stosunku pracy, nawiązywanego na podstawie powołania, powoduje ustanie stosunku pracy z dniem ustalonym w tym porozumieniu bez względu na to, czy i kiedy organ uprawniony odwoła pracownika z zajmowanego stanowiska.Skoro rozwiązanie stosunku pracy z wnioskodawcą nastąpiło z dniem 1.III.1976 r. na skutek porozumienia stron, to pozbawione jest podstaw żądanie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w okresie wypowiedzenia.Pozwana Spółdzielnia nie dokonała bowiem odwołania wnioskodawcy ze stanowiska dyrektora ze skutkiem wypowiedzenia umowy o pracę określonym w art. 70 § 2 k.p., a tylko w tej sytuacji pracownikowi należy się wynagrodzenie za okres wypowiedzenia. Tak więc, mimo iż trafne są zarzuty rewizji nadzwyczajnej dotyczące błędnego przyjęcia przez okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, że wybór spowodował rozwiązanie dotychczasowego stosunku pracy oraz że fakt ten wyłączył legitymację bierną pozwanej Spółdzielni w niniejszej sprawie, zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Wobec tego rewizja nadzwyczajna w części dotyczącej roszczenia o wynagrodzenie za okres wypowiedzenia podlega oddaleniu.Odmiennie przedstawia się sytuacja co do żądanego przez wnioskodawcę ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za rok 1976. Stosownie bowiem do art. 171 § 1 pkt 1 k.p., wobec rozwiązania z wnioskodawcą stosunku pracy, zakład pracy obowiązany był wypłacić ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy. Oddalenie więc roszczenia wnioskodawcy o ten ekwiwalent nastąpiło z rażącym naruszeniem wymienionego przepisu prawa. Wobec jednak przyznania przez wnioskodawcę na rozprawie w Sądzie Najwyższym, że pozwana Spółdzielnia przed wniesieniem rewizji nadzwyczajnej wypłaciła mu ekwiwalent za nie wykorzystany urlop w 1976 r., zaskarżony wyrok i poprzedzające go orzeczenie Terenowej Komisji Odwoławczej od Spraw Pracy należało w tym zakresie uchylić i postępowanie umorzyć.Z tych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 422 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.