II CNP 10/16

Izba Cywilna2016-10-07

Skład orzekający: Karol Weitz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie spełnił wymogu wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Wymóg ten wymaga przedstawienia argumentacji uzasadniającej brak możliwości wniesienia innych środków zaskarżenia, a nie jedynie lakonicznego stwierdzenia o ich niedostępności.
Stan faktyczny
A. S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 16 marca 2015 r., wydanego w sprawie o zapłatę. Skarga została wniesiona jako nadzwyczajny środek prawny. W uzasadnieniu skargi skarżąca jedynie stwierdziła, że nie przysługują jej inne środki zaskarżenia, nie przedstawiając jednak szczegółowej argumentacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu naruszenia art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2016 r., skargi A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą B. w T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 16 marca 2015r., sygn. akt XIII Ga (…) wydanego w sprawie z powództwa T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko A. S. o zapłatę kwoty 31.720,96 zł, odrzuca skargę. 2 UZASADNIENIE Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, pozwalającym na zakwestionowanie orzeczeń, których wydanie stało się źródłem szkody, a które równocześnie pozostają w oczywisty i rażący sposób sprzeczne z prawem. Ustawodawca wymaga zawarcia w jej treści szczegółowo elementów określonych w art. 4245 k.p.c. Należy do nich także, wskazany w § 1 pkt 5 tego przepisu, obowiązek wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten wymaga jednoznacznie „wykazania” tej okoliczności, nie zaś jedynie jej „wskazania”. Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji, która uzasadniałaby brak możliwości wniesienia innych środków zaskarżenia. W skardze od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 16 marca 2015 r. wymieniono jednak wyłącznie inne środki zaskarżenia, które mogłyby zostać wniesione od tego orzeczenia, poprzestając na stwierdzeniu, że nie przysługują one skarżącemu. Stwierdzenie to jest zbyt lakoniczne, by mogło wystarczyć do spełnienia wymagania z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. - co znajduje dodatkowe potwierdzenie we wcześniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego, na gruncie analogicznie sformułowanych skarg (por. postanowienia: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17 oraz z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Z tych powodów skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jako wniesiona z naruszeniem art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. podlega odrzucenia na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 KPCart. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 5§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy