II CNP 159/07
Izba Cywilna2007-10-25
Skład orzekający: Mirosław Bączyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona na zarządzenie przewodniczącego sądu, w tym na zarządzenie o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, i czy wymaga ona zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wskazując na dwa główne powody. Po pierwsze, skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, a skarga została podpisana przez samego skarżącego. Po drugie, skarga nie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego, w tym na zarządzenie o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, ponieważ takie zarządzenie nie jest objęte zakresem art. 4241 § 1 k.p.c.Stan faktyczny
A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 marca 2007 r. Zarządzenie to dotyczyło zwrotu wniosku A. G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006 r. w sprawie o podział majątku wspólnego. Powodem zwrotu było niewykonanie przez A. G. wcześniejszego zarządzenia o uzupełnienie wniosku.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Sądu Okręgowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CNP 159/07 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r., skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 14 marca 2007 r., wydanego w sprawie z wniosku A. G. przy uczestnictwie D. B. o podział majątku wspólnego, odrzuca skargę.
2 Uzasadnienie Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 14 marca 2007 r. Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006 r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski). Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np. podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ 102/05, niepubl.). Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241 § 1 k.p.c. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. jz
Powiązane orzeczenia
- V CNP 96/08 2008-11-19Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona osobiście przez stronę niebędącą profesjonalnym prawnikiem i po upływie terminu, podlega odrzuceniu?
- II CNP 63/06 2006-09-26Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona osobiście przez uczestnika postępowania, podlega odrzuceniu z powodu braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego?
- I CNP 67/07 2007-10-24Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona samodzielnie przez stronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, podlega odrzuceniu?
- I CNP 32/07 2007-05-25Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzona i wniesiona osobiście przez stronę, jest dopuszczalna bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego?
- I CZ 4/10 2010-03-04Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona do Sądu Najwyższego, która nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu?
Powołane przepisy
art. 4241 § 1art. 4245 KPCart. 871 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 4241 § 1 KPC§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy