II CNP 20/18

Izba Cywilna2018-10-03

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, gdy orzeczenie nie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni standardami rozstrzygnięć?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, oparta na art. 424(1) § 1 k.p.c. w związku z art. 417(1) k.c., wymaga, aby orzeczenie było niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni oraz ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. W przypadku braku takich kwalifikowanych cech, skarga jest oczywiście bezzasadna.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy oddalił apelację uczestniczki A. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w sprawie o podział majątku. Pełnomocnik uczestniczki wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem do rozpoznania i nie obciąża skarżącej kosztami postępowania ze skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2018 r. skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II Ca (…) wydanego w sprawie z wniosku S. K. przy uczestnictwie A. G. o podział majątku, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania ze skargi. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację uczestniczki A. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś., w sprawie z wniosku S. K., o podział majątku. Pełnomocnik uczestniczki wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi 2 i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 1 KPCart. 4241 KPCart. 4171 KCart. 4249 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy