I CNP 36/15

Izba Cywilna2016-03-10

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna, gdy orzeczenie nie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni standardami rozstrzygnięć?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna, gdy nie zachodzą przesłanki z art. 4241 § 1 k.p.c. Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu tego przepisu to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni oraz ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, co oznacza, że niezgodność z prawem ma charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty.
Stan faktyczny
M. F. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W., który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W. w sprawie z powództwa M. F. przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania z uwagi na jej oczywiście bezzasadny charakter.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 36/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon ze skargi M. F. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ca […], wydanego w sprawie z powództwa M. F. przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2016 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w W., w sprawie z powództwa M. F. przeciwko Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego. Pełnomocnik M. F. wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. 2 Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 1 KPCart. 4241 KPCart. 4171 KCart. 4249 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy