II CNP 73/16

Sygn. akt II CNP 73/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2017 r. skargi A. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt II Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa A. P. przeciwko Gminie Miasto S. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – P. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę, 1) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; 2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 września 2015 r. Sąd Okręgowy w S. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w S. i oddalił powództwo A. P., w sprawie przeciwko Gminie Miasto S., przy udziale P. […] spółki akcyjnej z siedzibą w W. w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej, o zapłatę. Pełnomocnik powoda wniósł skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). jw l.n