II CNP 63/16

Sygn. akt II CNP 63/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2017 r. skargi R. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt V Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa R. S. przeciwko M. W. Ś. o zapłatę, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w G. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w G. i oddalił powództwo R. S., w sprawie przeciwko M. W. Ś., o zapłatę. Pełnomocnik powoda wniósł skargę na podstawie art. 424 § 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. 2 Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). jw