II CNP 27/18

Sygn. akt II CNP 27/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2018 r., skargi R. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt I Co […], wydanego w sprawie ze skargi R. S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś. sygn. akt Km […] w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. przeciwko dłużnikowi R. S. o egzekucję świadczeń pieniężnych, odrzuca skargę i oddala wnioski pełnomocników skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu wywołanym skargą. 2 UZASADNIENIE Przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu, umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej (art. 4171 § 2 k.c.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została w niniejszej sprawie wniesiona od postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego skargę dłużnika na czynności komornika. Orzeczenie w przedmiocie skargi na czynność komornika nie należy do kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 4241 k.p.c. W art. 7674 § 3 k.p.c. jednoznacznie wskazano, że w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje. Uzyskanie zatem prejudykatu pochodzącego od Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2015 r., V CNP 10/15, nie publ.). Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd niższej instancji, a także skargę wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c., jak również skargę z innych przyczyn niedopuszczalną. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. aj