II CNP 30/08

Izba Cywilna2008-05-08

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji jest dopuszczalna, gdy nie zachodzą przesłanki z art. 424(1) § 2 k.p.c. i strona skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, gdy nie zachodzą przesłanki określone w art. 424(1) § 2 k.p.c., a w szczególności, gdy wyrok nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Dopuszczalność skargi wymaga również braku związku między skarżonym wyrokiem a wyrządzoną szkodą oraz braku skorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji w sprawie o zapłatę. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca kwestionowała prawomocne orzeczenie sądu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 30/08 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2008 r., skargi "P.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 września 2006 r., sygn. akt XII GC (…), wydanego w sprawie z powództwa "P.(...)" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko "S.(...)" Spółce Akcyjnej w P. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie W skardze jest kwestionowane prawomocne orzeczenie sądu I instancji, a na takie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje jedynie wyjątkowo (art. 4241 § 2 k.p.c.). W niniejszej zaś sprawie skarga jest niedopuszczalna, i to z kilku względów. Przede wszystkim nie ma związku między skarżonym wyrokiem a wyrządzoną skarżącemu szkodą. Nie zachodzą ponadto przesłanki pozwalające na złożenie skargi na wyrok sądu I instancji, ponieważ niewątpliwie kwestionowany wyrok nie jest wyjątkowym przypadkiem i nie naruszono w nim podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Co więcej, w niniejszej sprawie strona skorzystała z przysługujących jej środków zaskarżenia kwestionowanego obecnie wyroku, ponieważ złożyła od niego apelację. Nie można zaś utożsamiać, w świetle art. 4241 § 2 k.p.c., nieskorzystania z przysługujących stronie 2 środków prawnych ze skorzystaniem z tych środków, ale wadliwym, tj. polegającym na wniesieniu ich po upływie terminu właściwego do ich wniesienia. Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241 § 2 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy