II CNP 34/15

Izba Cywilna2015-12-09

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów mogą stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia?
Ratio decidendi
Zgodnie z art. 424(4) zdanie ostatnie k.p.c., zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów nie mogą stanowić podstawy skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga oparta na takich podstawach jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Jako jedyną podstawę skargi wskazała naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących ustalenia miejsca zdarzenia (wypadku), co skarżąca uznała za wadliwe ustalenie faktyczne. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zasądził od skarżącej na rzecz pozwanej kwotę 1200 złotych tytułem kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 34/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2015 r., skargi M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. akt I 1Ca 74/13, wydanego w sprawie ze skargi M. W. poprzednio R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 4 listopada 2011 r.,sygn. akt I 1Ca 412/11 wydanym w sprawie z powództwa M. R. przeciwko W. Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę 1. odrzuca skargę; 2. zasądza od skarżącej (powódki) na rzecz pozwanej kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym. 2 UZASADNIENIE W niniejszej sprawie jako jedyną podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wskazano naruszenie art. 232 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. polegające, w ocenie skarżącej, na wadliwym ustaleniu miejsca zdarzenia (wypadku). Tymczasem z art. 4244 zdanie ostatnie k.p.c. wynika, że podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. W tym stanie rzeczy jest to niedopuszczalna podstawa skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w związku z art. 4244 § 1 k.p.c. Skargę sporządził pełnomocnik z urzędu, który zamieścił w niej wniosek o wynagrodzenie z tego tytułu. Ponieważ jednak sporządził skargę oczywiście wadliwą, nie zasługuje na przyznanie mu wynagrodzenia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 232 KPCart. 227 KPCart. 4244art. 4248 § 1art. 4244 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy