II CNP 5/08

Izba Cywilna2008-03-14

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu, wniesiona osobiście przez stronę, która nie jest objęta wyjątkiem od przymusu adwokackiego, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu, wniesiona do Sądu Najwyższego, wymaga zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. Brak takiego zastępstwa, gdy strona nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c., skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
B. Ł. wniósł do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego. Skarga została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego. Skarżący nie twierdził, że należy do kręgu podmiotów zwolnionych z przymusu adwokackiego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia sądu z powodu braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 5/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r. skargi B. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt I Co (…) wydanego w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w Z. przeciwko B. Ł. przy udziale Komornika przy Sądzie Rejonowym w Z. o świadczenie pieniężne, odrzuca skargę. Uzasadnienie B. Ł. wniósł do Sądu Najwyższego osobiście sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 6 czerwca 2005 r ., sygn. akt I Co (…). Tymczasem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje z mocy art. 871 § 1 k.p.c. tzw. przymus adwokacki, a więc zastępstwo stron przez adwokatów albo radców prawnych. Wyjątek od tej zasady dotyczy sytuacji, gdy m. in. stroną jest jeden z podmiotów wyczerpująco wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżący nie twierdzi nawet, aby mieścił się w kręgu podmiotów wskazanych w powołanym ostatnio przepisie. W tej sytuacji skarga została wniesiona z uchybieniem wymogu tzw. przymusu adwokackiego, co przesądza o jej niedopuszczalności skutkującej obowiązkiem odrzucenia skargi. 2 W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 871 § 2 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy