II CNP 6/08

Izba Cywilna2008-03-14

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest dopuszczalna, gdy skarżący nie wykazał niemożności zaskarżenia tego orzeczenia innymi środkami prawnymi?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wykaże, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia lub że nie mógł z niego skorzystać. Samo stwierdzenie o braku możliwości zaskarżenia, zwłaszcza w drodze skargi kasacyjnej, nie jest wystarczające, jeśli nie towarzyszy mu pogłębiony i przekonywujący jurydycznie wywód w tym przedmiocie.
Stan faktyczny
Komornik sądowy złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego. Skarga dotyczyła sprawy ze skargi dłużnika przeciwko wierzycielowi o świadczenie pieniężne. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę Komornika Sądowego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 6/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r. skargi Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt II Cz (…) wydanego w sprawie ze skargi dłużnika Szpitala Rejonowego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w T. M. przeciwko wierzycielowi Statil spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przy udziale Komornika Sądowego Rewiru I przy Sądzie Rejonowym w K. o świadczenie pieniężne, odrzuca skargę. Uzasadnienie Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 maja 2007 r. Skarga pozbawiona jest niezbędnego elementu konstrukcyjnego, określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Za spełnienie tego wymogu nie można uznać samego sformułowania zamieszczonego w pkt V skargi, które brzmi, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje żaden inny środek zaskarżenia, „... osobliwie zaś skarga kasacyjna”. Bezsporna niedopuszczalność skargi kasacyjnej z mocy art. 7674 § 2 k.p.c. nie jest równoznaczna z wykazaniem przez skarżącego, zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5, uprzedniej lub obecnej niemożliwości zaskarżenia kwestionowanego orzeczenia w drodze innych środków prawnych, np. w drodze wniesienia skargi o wznowienie 2 postępowania. Ustawodawca wymaga jednak wykazania tej niemożliwości, co oznacza przedstawienie przez wnoszącego skargę pogłębionego i przekonywującego jurydycznie wywodu w tym przedmiocie, a nie jedynie gołosłownego ogólnego stwierdzenia istnienia takiej możliwości. W tej sytuacji należało uznać, że skarga pozbawiona jest jednego z niezbędnych elementów konstrukcyjnych, co czyni ją niedopuszczalną, a w konsekwencji przesądza o obowiązku jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 7674 § 2 KPCart. 4245 § 1 pkt 5art. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 5§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy