II CSK 12/14

WyrokIzba Cywilna2014-07-03

Skład orzekający: Grzegorz Misiurek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pojęcie „ważnych powodów” jako przesłanka ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym może wyczerpywać się w stwierdzeniu niewykonywania przez jednego z małżonków obowiązków wynikających z art. 23 k.r.o., a także czy przesłanka „przyczyniania się małżonków do powstania majątku wspólnego w różnym stopniu” wymaga uwzględnienia czasu świadczenia pracy w porównaniu do czasu trwania wspólności majątkowej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione przez skarżącego zagadnienia prawne dotyczące przesłanek ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym (tzw. przyczynienia się) nie spełniają kryteriów istotnego zagadnienia prawnego. Wskazano, że kwestie te zostały już zdefiniowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a ocena ich występowania w konkretnej sprawie należy do kompetencji sądów orzekających.
Stan faktyczny
Wniosek o podział majątku wspólnego. Sąd Okręgowy wydał postanowienie, od którego uczestnik postępowania W. L. wniósł skargę kasacyjną. Skarżący domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienia prawne dotyczące przesłanek ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 12/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku J. S.-L. przy uczestnictwie W. L., A. L.-B. oraz R. L. o podział majątku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania W. L. od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, twierdzenie o występowaniu istotnego zagadnienia prawnego jest uzasadnione tylko wtedy, kiedy przedstawiony problem prawny nie został jeszcze rozstrzygnięty przez Sąd Najwyższy lub kiedy istnieją rozbieżne poglądy w tym zakresie, wynikające z odmiennej wykładni przepisów konstruujących to zagadnienie (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 października 2012 r., III SK 10/12, z dnia 18 września 2012 r., II CSK 150/12, z dnia 19 czerwca 2013 r., V CSK 420/12 - nie publ.). W niniejszej sprawie Skarżący dopatrywał się istotnych zagadnień prawnych ujętych w pytaniach: 1. Czy pojęcie „ważnych powodów” jako niezbędna przesłanka do ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym może wyczerpywać się w stwierdzeniu niewykonywania przez jednego z małżonków obowiązków wynikających z art. 23 k.r.o.? 2. Czy przesłanka w postaci „przyczyniania się małżonków do powstania majątku wspólnego w różnym stopniu” w połączeniu z koniecznością uwzględnienia bez względu na czas przez jaki jeden z małżonków ten wkład pracy świadczył w porównaniu do czasu trwania wspólności majątkowej? Problemy przedstawione przez skarżącego dotyczą przesłanek oceny przyczynienia się małżonków do powstania majątku wspólnego w różnym stopniu. 3 Przesłanki te zostały już jednak zdefiniowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 grudnia 2012 r., II CSK 259/12, OSNC 2013, nr 7-8, poz. 92, z dnia 23 września 1997 r., I CKN 530/97, z dnia 2 października 1997 r., II CKN 348/97 - nie publ.), a ocena ich występowania w konkretnej sprawie należy do kompetencji sądów orzekających w sprawie. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 23 KROart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy