II CSK 210/20

Sygn. akt II CSK 210/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie Z. S. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 lutego 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 października 2019 r., sygn. akt II Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania wobec wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ustawodawca zmierza w ten sposób do zagwarantowania, że skarga kasacyjna (nadzwyczajny środek zaskarżenia 2 prawomocnych orzeczeń) będzie pełnić przypisanie jej funkcje publicznoprawne Ograniczenie przesłanek do czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie. W skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 października 2019 r. wnioskodawczyni A. S. oparła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. uznaje się zagadnienie nowe i dotychczas niewyjaśnione. Zagadnienie to musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, tj. dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych lub oceny dowodów (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, ICBSN 2009, nr 4, s. 48). Chodzi przy tym o zagadnienie o charakterze abstrakcyjnym, którego wyjaśnienie przyczyni się do rozwoju jurysprudencji, a jego rozstrzygnięcie będzie miało znaczenie nie tylko dla oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla innych podobnych spraw. Z tej przyczyny przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga wykazania przez skarżącego, że w sprawie występuje zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Tych wymagań nie spełniła skarżąca formułując pytanie o dopuszczalny zakres orzekania przez sąd o nierównych udziałach w majątku wspólnym małżonków, w szczególności osobistego nakładu małżonka w postaci pracy w gospodarstwie domowym i wychowaniu dzieci. Podniesiony problem prawny oraz argumenty przywołane dla potrzeb jego uzasadnienia w swej istocie sprowadzają się do nieuprawnionego ze względu na brzmienie art. 3983 § 3 k.p.c. podważenia poczynionych przez Sąd drugiej instancji ustaleń dotyczących zbliżonego zaangażowania stron w funkcjonowanie rodziny oraz równego czynienia nakładów na majątek wspólny. Zwrócić również należy uwagę, że uzasadnienie 3 wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania istotnie odbiega od okoliczności faktycznych stwierdzonych przez Sąd Okręgowy. Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie znajduje uzasadnienia twierdzenie, że uczestnik postępowania Z. S. nie był zaangażowany w prowadzenie gospodarstwa domowego i wychowanie dzieci (s. 2 skargi kasacyjnej). Sąd Okręgowy jednoznacznie stwierdził, że również uczestnik postępowania brał aktywny udział w wychowaniu dzieci oraz w realizacji prac domowych, co – jak uznał – nie uzasadnia doszukiwania się znaczących dysproporcji w działaniach wnioskodawczyni i uczestnika na rzecz dobra rodziny i powiększania wspólnego majątku. Zgodnie z art. 39813 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę wydania orzeczenia zaskarżonego skargą kasacyjną i na podstawie tych ustaleń dokonuje oceny zasadności naruszenia przepisów prawa materialnego podniesionych w skardze kasacyjnej. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 27 zd. 2 k.r.o. w zw. z art. 43 § 3 k.r.o. odnosi się natomiast do twierdzeń faktycznych strony skarżącej, które jej zdaniem Sąd drugiej instancji powinien poczynić, a nie ustaleń faktycznych dokonanych przez ten Sąd. W sprawie nie zachodzi także nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Z uwagi na to, że przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji była apelacja wniesiona od postanowienia wstępnego Sądu pierwszej instancji kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnie Sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c., w orzeczeniu kończącym to postępowanie w sprawie. jw [aw]