II CSK 329/19

WyrokIzba Cywilna2020-05-20

Skład orzekający: Grzegorz Misiurek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy spółka z o.o. nie posiada zarządu z powodu rezygnacji wszystkich członków zarządu, a ustanowiono samoistnego prokurenta, występują braki uniemożliwiające jej działanie, w szczególności czy nie dochodzi do prawidłowego doręczenia spółce nakazów zapłaty w trybie awiza?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione przez skarżącego zagadnienie prawne nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi nie zawierało argumentacji jurydycznej wskazującej na odmienne oceny problemu ani na brak jednolitej wykładni przepisów. Wątpliwości skarżącego nie stanowiły istotnego zagadnienia prawnego, a argumentacja sprowadzała się do kwestionowania zaskarżonego orzeczenia. Ponadto, treść przedstawionego pytania pozostawała bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Stan faktyczny
Powód Fundusz G. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego jego powództwo o zapłatę przeciwko M. U. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankach istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. W skardze postawiono pytanie dotyczące prawidłowości doręczenia nakazów zapłaty spółce z o.o. nieposiadającej zarządu, lecz posiadającej samoistnego prokurenta.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 5.400,00 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 329/19 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa Funduszu G. w W. przeciwko M. U. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 grudnia 2018 r., sygn. akt I AGa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 5.400,00 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na pierwszej i drugiej spośród wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle 2 konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, co oznacza, że jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych, podobnych spraw. Chodzi przy tym o problem, którego wyjaśnienie jest konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, a więc pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), i także w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r. I UK 271/11 - nie publ.). Konieczne jest przytoczenie argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Skarżący powinien nie tylko wskazać przepis prawa (materialnego lub procesowego), którego dotyczy zagadnienie, ale także przedstawić pogłębioną argumentację prawną w celu wykazania, że zagadnienie jest istotne, a jego rozstrzygnięcie ma znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 sierpnia 2007 r., I UK 134/07 oraz z dnia 9 lutego 2011 r., III SK 41/10 - nie publ.). Natomiast oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na tym, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wykazania, że określony przepis prawa, mimo, iż budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych, które należy przytoczyć (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt III CSK 104/08, nie publ.; z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II CSK 84/07, nie publ.). Skarżący wskazał na potrzebę wykładni art. 67 § 1 k.p.c. w zw. z art. 1091 § 1 i § 2 k.c. oraz przedstawił pytanie: „Czy w sp. z o.o. zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, w szczególności czy nie dochodzi do prawidłowego doręczenia sp. z o.o. nakazów zapłaty (w trybie awiza) w sytuacji, gdy spółka taka nie posiada zarządu w związku z rezygnacją wszystkich członków zarządu, natomiast w spółce został ustanowiony samoistny prokurent?”. 3 Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zawiera argumentacji jurydycznej wskazującej na występowanie odmiennych ocen przedstawionego problemu oraz na to, że przepisy go dotyczące nie doczekały się wykładni albo niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych. Przedstawione w skardze wątpliwości nie stanowią istotnego zagadnienia prawnego a argumentacja w niej zawarta sprowadza się do kwestionowania zaskarżonego orzeczenia. Ponadto treść przedstawionego pytania pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Należy przypomnieć, że z jego uzasadnienia wynika, iż nakazy zapłaty przeciwko spółce pozbawionej organów mimo formalnego zarządzenia stwierdzającego ich prawomocność z punktu widzenia materialnoprawnego waloru takiego nie uzyskały, gdyż ich wydanie nastąpiło bez rzeczywistego udziału prokurenta, który nie był zawiadomiony o toczących się postępowaniach. Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób właściwy wykazane. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 39813 § 2 KPCart. 67 § 1 KPCart. 1091 § 1art. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy