II CSK 393/18

Sygn. akt II CSK 393/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku B. C. przy uczestnictwie J. C. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Dla spełnienia wymogu z art. 3984 § 2 k.p.c. konieczne jest zawarcie w skardze kasacyjnej odrębnego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, zawierającego profesjonalny wywód prawny nawiązujący do przesłanek przedsądu ze wskazaniem, które z nich występują w sprawie i z uzasadnieniem stanowiska skarżącego w tym przedmiocie (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.). Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), wynikającą z naruszenia art. 31 k.r.o., gdyż zgodnie z treścią tego przepisu, o zaliczeniu poszczególnych przedmiotów majątkowych do majątku wspólnego lub majątku osobistego małżonków nie decydują oświadczenia złożone przez nich przed notariuszem, że nabywany przedmiot wchodzi w skład określonej masy majątkowej; samo takie oświadczenie, w razie pozostawania małżonków w ustroju małżeńskiej wspólności ustawowej, nie może stanowczo wyłączać skutków wynikających z przepisów 31-34 k.r.o. Przesłanka kasacyjna określona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka", bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.). Uzasadnienie zatem wniosku o przyjęcie skargi 3 kasacyjnej na podstawię tej przesłanki to powinno wykazywać, że zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo, czyli jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej, wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. Ponadto skarżący powinien wykazać kwalifikowany charakter tego naruszenia (por. postanowienie z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, Nr 3, poz. 49). Nie jest dopuszczalne przenoszenie argumentacji służącej wykazaniu przesłanki kasacyjnej do uzasadnienia podstaw kasacyjnych ani odwoływanie się do tego uzasadnienia, podstawy skargi są bowiem badane dopiero przy merytorycznym rozpoznawaniu skargi, a więc po jej przyjęciu. Skarżąca nie sprostała powyższym wymogom. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem wskazuje, że skarżąca w istocie kwestionuje ustalenia faktyczne dotyczące okoliczności zakupu w dniu 22 czerwca 1992 r. przez uczestnika J. C. nieruchomości położonej w miejscowości D. Gmina I.. Uszło jej uwagi, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sąd Najwyższy jest związany dokonanymi przez sądy meriti ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.). Godzi się też dodać, że skarżąca pomija, iż uczestniczyła w czynności zakupu nieruchomości i złożyła objęte treścią aktu notarialnego oświadczenie, że nabycie nieruchomości następuje ze środków finansowych stanowiących majątek odrębny męża. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 520 § 3 i art. 13 § 2 k.p.c., art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 2 ust. 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). jw