II CSK 430/13

WyrokIzba Cywilna2014-02-25

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące uzasadnienia przesłanek jej przyjęcia do rozpoznania, w szczególności w zakresie wykazania istnienia istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarżący nie uzasadnił w sposób wyodrębniony przesłanki istotnego zagadnienia prawnego, nie przedstawił przekonujących argumentów prawnych, a powołanie się na oczywistą zasadność skargi sprowadza się do powtórzenia zarzutów bez argumentów na rzecz jej ewidentności. Brak spełnienia tych wymogów formalnych, określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. w związku z art. 3984 § 2 k.p.c., uniemożliwia przyjęcie skargi do rozpoznania.
Stan faktyczny
Powód wniósł o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Sąd Apelacyjny wydał wyrok, od którego powód złożył skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 430/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa G. K. przeciwko "W." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej nie została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., a skarżący nie przedstawił przekonywających argumentów prawnych mających przekonać, że sformułowane dwa pytania na s. 5 o wykładnię przepisów pr. upadłościowego z 1934 r. oraz art. 498-499 k.c. i art. 513 k.c. są równoznaczne z wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego. Powołanie się na s. 4 skargi kasacyjnej na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na powtórzeniu wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych i niezawierające argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 498art. 513 KCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1 pkt 1§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy