II CSK 485/13

Sygn. akt II CSK 485/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku T. L. i I. L. przy uczestnictwie Miasta P. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt XV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie o zasiedzenie skarżący uczestnik postępowania podniósł, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Okręgowy badał istnienie dobrej wiary wyłącznie w chwili wejścia w posiadanie nieruchomości, a nie w toku posiadania ad usucapionem. Nie przemawia to jednak za przyjęciem skargi do rozpoznania, skarżący nie dostrzega bowiem, że prawo polskie w art. 172 k.c. przyjęło zasadę mala fides superveniens non nocet. Liczy się więc kwestia dobrej albo złej wiary wyłącznie w chwili wejścia w posiadanie nieruchomości. W konsekwencji stanowiska przyjętego przez Sąd Okręgowy co do oceny dobrej albo złej wiary posiadaczy nie można uznać za oczywiście nieprawidłowe. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw] es