II CSK 492/20

Sygn. akt II CSK 492/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. K. przeciwko (…) Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w P. o ustalenie istnienia stosunku prawnego lub prawa, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 maja 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie występuje interesująco sformułowany problem interpretacyjny dotyczący składania przez spółdzielnię oświadczeń adresowanych do spółdzielni przez jej członków. Dotyczy to zwłaszcza pytania, czy - a jeśli tak, w jakim zakresie - 2 oświadczenia te mogą być składane w sposób konkludentny. Jak można przyjąć, przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, do których odnoszą się problemy sformułowane w sprawie, przede wszystkim na celu ochronę pewności sytuacji prawnej lokali spółdzielczych. Kontekst ten został, jak się wydaje, pominięty przez Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W konsekwencji orzeczenie to wydaje się nieco zbyt formalistyczne, bazując wyłącznie na kwestii sposobu oświadczenia woli i pomijając rozważenie bardziej funkcjonalnego podejścia do wymagań zawartych w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych. Wniosek ten nie jest jednak w pełni jednoznaczny. Równocześnie problem podniesiony w skardze kasacyjnej ma ogólnie niewielkie znaczenie dla sprawy, jak bowiem wynika z okoliczności ustalonych w postępowaniu przed sądami powszechnymi, w ogóle nie doszło w niej do złożenia deklaracji członkowskiej. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw