II CSK 493/16

Sygn. akt II CSK 493/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa J. O. przeciwko A. B. K. o uznanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 17 marca 2016 r., sygn. akt I ACa [...], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powódka - J. O. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2016 r.,, w którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego z dnia 14 kwietnia 2015 r. i oddalono powództwo powódki. Powódka w pozwie przeciwko A. B. K. (obdarowanej) dochodziła ustalenia nieważności notarialnej umowy darowizny nieruchomości z dnia 29 sierpnia 2013 r. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia art. 83 § 1 k.c. i art. 80 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 1999 ze zm.) w zw. z § 19 ust. 3 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że wniesiona skarga jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ Sąd Apelacyjny „nie zastosował przepisu art. 83 § 1 k.p.c., w sytuacji, gdy pozorność zawartej umowy darowizny jest oczywista” (s. 3 i 6 skargi). Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a także treść odpowiedzi na skargę, Sąd Najwyższy uznał, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku strony skarżącej - nie występuje przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przedłużona skarga nie może być bowiem uznana za oczywiście uzasadnioną w rozumieniu tego przepisu. Wbrew stanowisku skarżącej, pozorność kwestionowanej darowizny nieruchomości z dnia 29 sierpnia 2013 r. nie była oczywista w świetle postanowień art. 83 k.c. w świetle bardzo szczegółowych ustaleń faktycznych dokonanych przez Sądy meriti. Sąd Apelacyjny trafnie wskazał na te elementy stanu faktycznego, które eliminują możliwość stwierdzenia 3 pozorności oświadczeń woli obu kontrahentów notarialnej umowy darowizny nieruchomości (s. 11-15 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Nie obciążono strony powodowej kosztami postępowania kasacyjnego przy uwzględnieniu postanowień art. 102 k.p.c. (por. k. 349; postanowienie z dnia 7 lipca 2016 r. o zwolnieniu powódki od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej). jw l.n