II CSK 497/13

WyrokIzba Cywilna2014-03-20

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy celowe niedbanie przez otrzymującego gospodarstwo rolne o darczyńców automatycznie świadczy o naruszeniu przez niego zasad współżycia społecznego, co uzasadnia rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie została wykazana żadna z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Lektura zakwestionowanego wyroku nie dowodzi oczywiście wadliwej interpretacji lub zastosowania prawa przez sąd, a także nie wykazano, aby pozwany uporczywie naruszał zasady współżycia społecznego wobec powodów, nie wywiązywał się z obowiązków umownych, ani nie popełnił przestępstwa. Wskazane w skardze zagadnienie prawne dotyczące automatycznego naruszenia zasad współżycia społecznego przez celowe niedbanie o darczyńców nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania, gdyż przesłanki rozwiązania umowy przekazania gospodarstwa rolnego mają charakter ocenny i muszą być rozważane na tle całego stanu faktycznego.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego oddalającego ich powództwo o rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego. Skarga opierała się na zarzutach oczywistej zasadności oraz występowania istotnego zagadnienia prawnego. Powodowie twierdzili, że celowe niedbanie przez otrzymującego gospodarstwo rolne o darczyńców automatycznie świadczy o naruszeniu zasad współżycia społecznego. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się wadliwej interpretacji prawa ani naruszenia zasad współżycia społecznego przez pozwanego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi powodów z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 497/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa K. B. i H. B. przeciwko D. B. o rozwiązanie umowy , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje radcy prawnemu J. K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodom z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie złożyli skargę kasacyjną, w której powoływali się na oczywistą jej zasadność oraz występowanie istotnego zagadnienia prawnego. Przede wszystkim należy stwierdzić, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Lektura zakwestionowanego wyroku nie dowodzi oczywiście wadliwej interpretacji lub zastosowania prawa przez sąd. Nie dowiedziono, że pozwany w sposób uporczywy narusza zasady współżycia społecznego wobec powodów, ani że nie wywiązuje się z ciążących na nim z mocy zawartej z powodami umowy obowiązków, ani tym bardziej, że popełnił względem nich jakieś przestępstwo. Nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania także wskazane zagadnienie prawne. Sprowadza się do potrzeby uznania, że celowe niedbanie przez otrzymującego gospodarstwo rolne o darczyńców automatycznie świadczy o naruszeniu przez niego zasad współżycia społecznego, co miałoby uzasadniać rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego. W art. 89 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1403) wskazano w sposób elastyczny przesłanki, których wystąpienie pozwala na rozwiązanie rozważanej umowy. Nie budzi wątpliwości ich ocenny charakter, muszą one zatem być zawsze rozważane na tle całego stanu faktycznego sprawy. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [aw] jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 89§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy