II CSK 500/14

WyrokIzba Cywilna2015-03-19

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania, gdy jej uzasadnienie opiera się na kwestionowaniu oceny dowodu z opinii biegłego i nie przedstawia argumentów prawnych o uniwersalnym charakterze, a także nie wykazuje oczywistej zasadności skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarżący nie uzasadnia jej w sposób przekonujący, powołując się na zagadnienie procesowe dotyczące konkretnej sprawy, a nie na kwestię o uniwersalnym charakterze. Brak argumentów na rzecz oczywistej zasadności skargi, wynikający jedynie z kwestionowania oceny dowodu z opinii biegłego, nie spełnia wymagań formalnych skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia sądu okręgowego w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym. Skarżący zarzucił sądowi okręgowemu błędy w ocenie dowodu z opinii biegłego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSK 500/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku J. F. przy uczestnictwie A. K., I. P. i J. F. o stwierdzenie nabycia spadku po B. S. J. F., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. F. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt XV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 W skardze kasacyjnej uczestnika postępowania J. F. nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący przedstawił na s. 2 obszerne pytanie o procesowym charakterze i dotyczące konkretnych okoliczności tej sprawy, nie prezentując żadnych argumentów prawnych mających przekonać, ze wskazana kwestia może być uznana za zagadnienie „istotne” w rozumieniu tego przepisu, o uniwersalnym charakterze. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na kwestionowaniu dokonanej przez sąd oceny dowodu z opinii biegłego i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 13 § 2 KPC§ 1 pkt 1§ 1 pkt 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy