II CSK 577/14

Sygn. akt II CSK 577/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa J. K., Ł. K. i A. K. przeciwko […] Szpitalowi im. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda J.K. kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE 2 Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Powód J. K. uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania - zarzucającej zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego, którym Sąd ten po raz trzeci orzekał w sprawie, naruszenie w różnych układach i powiązaniach art. 217 § 1, art. 232 zdanie drugie, art. 290 § 1, art. 382 i 391 § 1 k.p.c. oraz art. 446 § 3 k.c. - oczywistą jej zasadnością ze względu na uchybienia Sądu Apelacyjnego w zakresie oceny dowodów z opinii instytutu naukowego i opinii prywatnej oraz w zakresie wykładni art. 446 § 3 k.c. Tak umotywowany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia, objęta podstawami kasacyjnymi, jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia przytoczonych w skardze przepisów prawnych zarówno procesowych, jak i materialnoprawnych. Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. 3 Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął stosownie do art. 102 k.p.c. l.n