II CSK 619/14

Sygn. akt II CSK 619/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa M. P. przeciwko P. K., K. S. i W. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego P.K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa 1370/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił apelacje pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2013 r., którym uwzględnione zostało powództwo o zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwot: 24 888 zł i 60 728 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 2 listopada 2004 r., kwoty 46 399,04 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 listopada 2004 r. oraz kosztów procesu. Pozwany P. K. w skardze kasacyjnej powołał obie podstawy przewidziane w art. 3983 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania wskazał przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Występowanie istotnego zagadnienia połączył z potrzebą odpowiedzi na pytania: „czy dopuszczalne jest przypisanie członkowi zarządu pełnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością także wtedy, gdy obniżenie potencjału majątkowego spółki wynikające z nieterminowego złożenia (bądź) niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiłoby także w razie wszczęcia postępowania upadłościowego we właściwym czasie"; „czy sąd każdorazowo obowiązany jest, uwzględniając odszkodowawczy charakter odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania spółki... ograniczać zakres obowiązku odszkodowawczego względem wierzyciela w sytuacji jedynie częściowego obniżenia zdolności ... spółki do pokrycia zobowiązań wywołanego zawinionym niewszczęciem postępowania upadłościowego w terminie"; „czy w myśl art. 299 § 1 w zw. z art. 299 § 2 k.s.h. odpowiedzialność członka zarządu może być zaostrzona poprzez zniesienie „swoistości" pojmowania szkody rozumianej jako obniżenie potencjału majątkowego spółki - skoro w świetle orzecznictwa przytoczonego w uzasadnieniu wniosku ... - katalog przesłanek ograniczających odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki... zdaje się być zamknięty, a jeśli tak, to czy zaostrzenie takie daje się pogodzić z odszkodowawczym charakterem odpowiedzialności członków zarządu". 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz eliminację orzeczeń oczywiście wadliwych, bądź dotkniętych nieważnością postępowania, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących stron. Realizacji tego celu służy instytucja tzw. przesądu, ustanowionego w art. 3989 k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny sprawy przedstawionej mu ze skargą kasacyjną. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a zatem okoliczności przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 do 4 k.p.c. Nie podlegają natomiast badaniu podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Założenie wymagania objętego art. 3984 § 2 k.p.c. zostanie spełnione, jeżeli zostaną przedstawione w skardze kasacyjnej i uzasadnione przesłanki o charakterze publicznoprawnym, stanowiące podstawę wstępnej, merytorycznej oceny przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Ugruntowane zostało w orzecznictwie zapatrywanie, że skarżący powinien wskazać przepisy prawne, na tle stosowania których wyłoniło się zagadnienie, sformułować je, podać argumenty prowadzące do rozbieżnych ocen, a nadto motywację, że rozwiązane go jest istotne nie tylko w rozpoznawanej sprawie, ale także dla praktyki sądowej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, niepubl.; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, niepubl.; z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OSNP 2006, nr 15-16, poz. 243; niepubl.; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, niepubl.; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. I CSK 108/08, niepubl., z dnia 4 19 stycznia 2012 r., I UK 325/11, niepubl.; z dnia 5 grudnia 2013 r., II CSK 244/13, niepubl.). Przedstawione przez skarżącego zagadnienie nie odpowiada wskazanym wymaganiom. Poruszone w nim kwestie nie stanowią nowego i nierozwiązanego dotychczas zagadnienia. Nie dotyczą rzeczywistego problemu, który zaistniał, a rozwiązanie go mogłoby mieć wpływ na treść orzeczenia. Wątpliwości skarżącego związane są z procesem stosowania prawa w odniesieniu do okoliczności rozpoznawanej sprawy, które w przedstawionych pytaniach nie zostały odtworzone zgodnie z wiążącą Sąd Najwyższy podstawą faktyczną zaskarżonego wyroku. Złożoność problematyki uregulowanej w art. 299 k.s.h. była przedmiotem licznych wypowiedzi w orzecznictwie i w nauce prawa, które wyjaśniły także zgłoszone w skardze kasacyjnej zastrzeżenia. W postępowaniu przed Sądem drugiej instancji nie doszło do nieważności, której podstawy Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu w granicach zaskarżenia (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z powyższych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. Złożenie przez powoda odpowiedzi na skargą kasacyjną po upływie terminu przewidzianego w art. 3987 § 1 k.p.c. było przyczyną oddalenia wniosku powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. l.n