II CSK 652/13

Sygn. akt II CSK 652/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku […] Spółdzielni […] w R. przy uczestnictwie Ł. M., W. M. oraz M. M. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania - W. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 kwietnia 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarżący uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania: - nieważnością postępowania wskutek pozbawienia go możliwości obrony przez uznanie, iż jego pełnomocnik nie miał prawa go reprezentować przed Sądem Okręgowym, - oczywistą zasadnością wniesionej skargi. Wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie zachodziła zarzucana nieważność postępowania. Według dominującego w orzecznictwie poglądu, nieważność postępowania z powodu pozbawienia strony możności obrony swych praw zachodzi wtedy, gdy strona nie mogła brać udziału w postępowaniu sądowym lub jego istotnej części na skutek naruszenia przepisów postępowania przez sąd lub przeciwnika w sporze, a w niniejszej sprawie taka sytuacja w odniesieniu do skarżącego nie wystąpiła. Jego pełnomocniczka była obecna na rozprawie poprzedzającej wydanie zaskarżonego postanowienia i popierała twierdzenia apelacji. Samo natomiast odnotowanie w protokole rozprawy apelacyjnej, że pełnomocniczka skarżącego jest tylko pełnomocnikiem innego uczestnika (M. M.), nie mogło uzasadnić zarzucanej w skardze nieważności postępowania. Stanowiło tylko błąd protokołu. Nie jest w sprawie spełniona także przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. W art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym tej przesłanki, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna 3 jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, z dnia 18 lipca 2013 r., III CSK 143/13). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa procesowego i materialnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [aw]