II CSK 732/18

Sygn. akt II CSK 732/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku D. R. i K. R. przy uczestnictwie A. P., T. P. i B. P. o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt III Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje adw. M. K. i adw. J. S. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ł. kwoty po 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększone o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie odpowiednio wnioskodawcom i uczestnikom postępowania z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście uzasadniony naruszono prawo przez jego wykładnię czy zastosowanie. Sądy meriti skrupulatnie ustaliły, w jaki sposób w przeszłości korzystano z nieruchomości, w odniesieniu do której wniesiono o zasiedzenie udziału. W kontekście tych ustaleń niewątpliwie było dopuszczalne przyjęcie takiego stanowiska, jakie Sądy te zajęły. Istotne zagadnienie prawne ma dotyczyć tego, czy wyodrębnienie własności lokalu powoduje przerwę biegu zasiedzenia. Takie wyodrębnienie dokonane przez właściciela dowodzi przede wszystkim utrzymywania przez niego władztwa nad rzeczą. Ponadto zmienia się przedmiot posiadania, którym staje nowa nieruchomość lokalowa, a nie udział w dotychczasowej nieruchomości. W tym stanie rzeczy wspomniane zagadnienie prawne nie występuje. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj l.n