II CSK 93/18

Sygn. akt II CSK 93/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku I. G. przy uczestnictwie Z. P. i M.P. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Z. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt III Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie; 3. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ł. adwokatowi I. P. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi postępowania w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Uczestnik postępowania - Z. P. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 7 marca 2017 r., w którym oddalono apelację tego uczestnika od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2016 r. (Nr Dz. Kw. […]). Postanowieniem Sąd Rejonowy utrzymał w mocy wpis prawa własności dokonany przez referendarza. Wpisu tego dokonano na podstawie prawomocnego postanowienia o przysądzeniu prawa własności na rzecz wnioskodawczyni I.G. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. Motywując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o wpis prawa własności istnieje potrzeba rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego sformułowanego w pkt III skargi (s. 2-3). Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po analizie treści uzasadnień postanowień obu Sądów meriti, treści skargi kasacyjnej uczestnika postępowania i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wieczystoksięgowej o wpis prawa własności na podstawie prawomocnego postanowienia o przysądzeniu prawa własności nie występuje - wbrew stanowisku skarżącego - potrzeba rozstrzygnięcia istotnego zagadnienia prawnego przedstawionego w pkt III skargi i umotywowanego bliżej w pozostałej części skargi. Przyjęty w art. 6268 § 2 k.p.c. zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego nie pozwala na badanie przez ten sąd okoliczności dotyczących toczącego się postępowania administracyjnego, obejmującego ujawnienia w ewidencji gruntów dokumentów i prawidłowości map. Tym samym nie jest niezbędne zawieszanie postępowania wieczystoksięgowego na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 k.p.c. do czasu zakończenia wspomnianego postępowania administracyjnego. Trafnie oba Sądy meriti wskazały na to, że podstawą wpisu w danej sprawie było prawomocne 3 postanowienie o przysądzeniu własności z dnia 16 listopada 2015 r. (sygn. akt Co […]; pkt 2 postanowienia - przysądzenie opisanej w nim nieruchomości na rzecz I. G.; k. 71, 76 akt Kw […]). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do postanowień art. 520 § 1 k.p.c. i postanowień § 3, § 11 rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez SP kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. nr 2016 r., poz. 1714, ze zm.). jw