II CSKP 2/21

WyrokIzba Cywilna2022-01-31

Skład orzekający: Jacek Grela, Tomasz Szanciło, Kamil Zaradkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu Sądu Najwyższego może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia dotyczącego wysokości przyznanego wynagrodzenia?
Ratio decidendi
Wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Wnioskowana zmiana wysokości przyznanego wynagrodzenia stanowiłaby zmianę rozstrzygnięcia, a nie sprostowanie omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Pełnomocnik pozwanego H. L. złożył wniosek o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21. Wniosek dotyczył oczywistej omyłki pisarskiej w punkcie II wyroku, wskazując, że należna kwota wynagrodzenia powinna wynosić 10.800 zł, a nie 8.100 zł, z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSKP 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący) SSN Tomasz Szanciło SSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J. przeciwko K.G., H.L. i U. Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2022 r., na skutek wniosku pełnomocnika pozwanego H. L. w przedmiocie sprostowania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21 oddala wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2022 r. adwokat R. M. wystąpił o oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w punkcie II wyroku Sądu Najwyższego z 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21, wskazując, że z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19, należna kwota wynagrodzenia według stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 18) powinna wynosić 10.800 zł, a nie 8.100 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Wniosek o sprostowanie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II CSK 314/06, niepublikowane, wyrok Sądu Najwyższego z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt I CSK 422/13, niepublikowany). Wnioskowana zmiana wysokości przyznanego wynagrodzenia byłaby zmianą rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Sądu Najwyższego, a nie sprostowaniem, o którym mowa w art. 350 § 1 k.p.c. Przesądza to o tym, że wniosek jest bezzasadny. Jedynie na marginesie wypada zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie wobec nieprzeprowadzenia rozprawy opłata jest należna zgodnie z § 16 ust. 4 pkt 2 powyższego rozporządzenia (odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. poz. 1800). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 350 § 1 KPC§ 1§ 16 ust. 4§ 10 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy