II CSKP 702/24

II CSKP 702/24 POSTANOWIENIE 10 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 10 grudnia 2025 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej M.G. i R.P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 21 marca 2023 r., I ACa 1107/22, w sprawie z powództwa M.G. i R.P. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w G. o ustalenie i zapłatę, umarza postępowanie kasacyjne. [M.O.] UZASADNIENIE Wyrokiem z 21 marca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie w sprawie z powództwa M.G. i R.P. przeciwko Bankowi S.A. w G. o ustalenie i zapłatę, na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 8 czerwca 2022 r., I C 1355/21, zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że w punkcie trzecim oddalił powództwo o ustalenie (pkt I); uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji w zakresie punktów pierwszego, drugiego i czwartego i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej (pkt II). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu drugiej instancji wnieśli powodowie, zaskarżając go w części, tj. w zakresie punktu I oraz wnosząc II CSKP 702/24 2 o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Szczecinie. Pozwana złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od powodów na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z 13 listopada 2025 r. powodowie cofnęli skargę kasacyjną. Odpis tego pisma, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika powodów, został wysłany bezpośrednio do pełnomocnika pozwanej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona. Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., w świetle którego w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne. Takie cofnięcie miało miejsce w niniejszej sprawie. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu (zob. np. postanowienia SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16). Cofnięcie skargi kasacyjnej jest jednocześnie ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego przez Sąd Najwyższy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. [M.O.] II CSKP 702/24 3 [a.ł]