II CZ 109/06

Sygn. akt II CZ 109/06 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa J.B. przeciwko M.Ż. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2006 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16.08.2006 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanego wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 30.06.2005 r. Pozwany dołączył do wniosku o przywrócenie terminu skargę kasacyjną, lecz nie uiścił od niej należnej opłaty stosunkowej mimo, iż był zastępowany przez adwokata. W tej sytuacji Sąd przywrócił pozwanemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie ją odrzucił, bowiem nie została opłacona. W zażaleniu wniesionym przez pozwanego domaga się on uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 169 § 3 k.p.c. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności procesowej. W konkretnej sytuacji dokonanie tej czynności procesowej polegało na wniesieniu skargi kasacyjnej, przy czym od skargi tej należało bez wezwania uiścić należną opłatę stosunkową. Tej opłaty nie uiszczono. Braki formalne pisma procesowego dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu usuwane są również w sposób przewidziany w art. 130 k.p.c. z tym, że skoro sama skarga kasacyjna – jako pismo dołączone do wniosku o przywrócenie terminu - została sporządzona i wniesiona przez adwokata i tym samym podlegała opłacie bez wzywania o jej uiszczenie, to zgodnie z art. 1302 § 1 k.p.c. wniosek o przywrócenie terminu winien być zwrócony. Taki zresztą rygor przewidziano w zarządzeniu przewodniczącego z dnia 9.03.2006 r. wzywając pozwanego do dołączenia pisma zawierającego skargę kasacyjną, przy czym chodziło o skargę kasacyjną należycie opłaconą. Skoro zaś dołączono skargę kasacyjną nie opłaconą, to winien nastąpić zwrot wniosku o przywrócenie terminu, a nie jego merytoryczne rozpoznanie, a następnie odrzucenie skargi kasacyjnej. Zwrot wniosku o przywrócenie terminu umożliwiał zaś stronie skorzystanie z art. 1302 § 2 k.p.c. Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.