II CZ 11/19

Sygn. akt II CZ 11/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Władysław Pawlak SSN Roman Trzaskowski w sprawie ze skargi A. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I 1Ca (…) wydanym w sprawie z powództwa V. P. przeciwko A. K. oraz "D." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w likwidacji o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2019 r., zażalenia A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. akt I 1Ca (…), oddala zażalenie; nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 listopada 2018 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę pozwanej A. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 grudnia 2014 r., w sprawie z powództwa V. P., przeciwko A. K. i „D.” sp. z o.o. w P. w likwidacji, o zapłatę. 2 W zażaleniu pełnomocnik procesowy pozwanej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania nieoparta na ustawowej podstawie ulega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W ramach przewidzianej w tym przepisie kontroli wstępnej sąd bada, czy skarga została oparta na ustawowych podstawach wznowienia wskazanych w art. 401, art. 4011 i art. 403 k.p.c. oraz czy powołana w skardze podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CZ 119/06, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl.). Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że możliwość skutecznego powołania się na tę podstawę wznowienia zależy od spełnienia łącznie trzech przesłanek: wykrycia po uprawomocnieniu się wyroku okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w toku postępowania ale nie zostały w nim powołane, niemożności skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu oraz ich możliwego wpływu na wynik sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2017 r., III CZ 7/17, niepubl.). Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że w sprawie brak jest podstaw dla wznowienia postępowania. Skarżąca w toku prawomocnie zakończonego postępowania wiedziała, że od wielu lat nadużywała alkoholu, leczyła się 3 odwykowo, wiedziała w jakim stanie podpisywała umowę. Tak więc już wtedy mogła podnosić zarzuty dotyczące umowy, oparte na zaburzeniach jej stanu psychicznego wywołanych nadużywaniem alkoholu, czy wystąpić z wnioskiem o powołanie biegłego na tą okoliczność. Skarżąca nie wykazała zatem, że w poprzednim postępowaniu nie miała możliwości skorzystania ze środków dowodowych wskazanych w skardze. Tym samym nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania z 403 § 2 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu. aj