II CZ 136/10

Sygn. akt II CZ 136/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa P.(…) Spółki Jawnej w S. przeciwko „S.(...)” - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 16 czerwca 2010 r., Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanej S.(...) Sp. z o.o. w P. na rzecz powódki P.(…) Sp. j. w S. kwotę 1 800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. W zażaleniu pozwana podniosła zarzut naruszenia art. 4799 w zw. z art. 133 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 99 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 1, § 6 pkt 5 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 2 Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Podniosła, że powódka zawarła wniosek o zasądzenie kosztów w odpowiedzi na apelację, która powinna zostać zwrócona z uwagi na to, że została doręczona w sposób nieprawidłowy, bo bezpośrednio stronie przeciwnej, a nie jej pełnomocnikowi. Dlatego pismo to, wraz z zawartym w nim wnioskiem, powinno zostać uznane za niebyłe. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się zasadne. W postępowaniu gospodarczym, w toku sprawy strona reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest obowiązana doręczać odpisy pism procesowych z załącznikami bezpośrednio stronie przeciwnej (art. 4799 § 1 zd. 1 k.p.c.). Sformułowanie „bezpośrednio stronie przeciwnej” należy rozumieć jako nakaz doręczania pism z pominięciem sądu, nie zaś jako regulację szczególną, samodzielnie określającą zasady doręczania pism. W konsekwencji przy doręczaniu pism procesowych z pominięciem sądu należy mieć na względzie, przewidziane w kodeksie postępowania cywilnego, ogólne reguły obowiązujące przy doręczaniu przesyłek adresatom. Konieczne jest zatem uwzględnienie także zasady wyrażonej w art. 132 § 1 k.p.c., zgodnie z którą w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. Do pisma procesowego wniesionego do sądu dołącza się dowód doręczenia drugiej stronie odpisu albo dowód jego wysłania przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu wysłania przesyłką poleconą, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. W rozpoznawanej sprawie powódka doręczyła odpowiedź na apelację stronie przeciwnej, mimo że ta miała ustanowionego pełnomocnika – radcę prawnego. Doręczenie to nie było zatem skuteczne i odpowiedź na apelację powinna zostać zwrócona. Skoro odpowiedź na apelację nie została stronie pozwanej doręczona skutecznie, a w związku z tym pismo to powinno zostać zwrócone, to uznać należało, że powódka nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i nie było podstaw do ich zasądzenia (art. 109 § 1 k.p.c.). Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 w zw. z art.3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.