II CZ 25/18
PostanowienieIzba Cywilna2018-05-24
Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski, Monika Koba, Anna Kozłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem w sprawie nieletniego, który został utrzymany w mocy wyrokiem sądu okręgowego, a następnie ETPC stwierdził naruszenie prawa do rzetelnego procesu, może być wniesiona w każdym czasie, czy też podlega trzymiesięcznemu terminowi do wniesienia skargi określonym w art. 407 § 1 k.p.c.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Stwierdził, że postępowanie poprawcze zakończone w 1999 r. podlegało przepisom kodeksu postępowania karnego, a nie cywilnego. Zgodnie z art. 540 § 3 k.p.k., postępowanie wznawia się na korzyść oskarżonego, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, jakim jest ETPC. W związku z tym, skarga o wznowienie postępowania wniesiona po wyroku ETPC nie była ograniczona trzymiesięcznym terminem z k.p.c.Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 1999 r. w sprawie nieletniego, uznając ją za wniesioną po terminie. Skarżący dowiedział się o wyroku ETPC z 2010 r., który stwierdził naruszenie prawa do rzetelnego procesu. Sąd Okręgowy zastosował trzymiesięczny termin z art. 407 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł zażalenie, argumentując, że skarga o wznowienie postępowania w tej sytuacji może być złożona w każdym czasie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CZ 25/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Monika Koba SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi P. A. przy uczestnictwie L. A., C. A. i Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 marca 1999 r., sygn. akt II Ca (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2018 r., zażalenia P. A. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt II Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 17 listopada 2017 r. odrzucił skargę P. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 marca 1999 r. Podkreślił, że w dniu 6 lutego 2017 r. do Sądu Okręgowego w P. wpłynęła skarga P. A., wniesiona przez jego pełnomocnika, o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko P. A., w której skarżący domagał się uchylenia wyroku Sądu Rodzinnego w P. z dnia 29 października 1998 r., który został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 marca 1999 r. Sąd Okręgowy zarządzeniem wydanym w dniu 30 października 2017 r. zobowiązał obrońcę skarżącego do wykazania, w terminie 7
2 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że skarżący zachował trzymiesięczny termin do wniesienia skargi (art. 407 § 1 k.p.c.). W piśmie z dnia 10 listopada 2017 r. obrońca skarżącego wyjaśnił m.in., że o wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (ETPC) dowiedział się w 2010 r., co, zdaniem wnoszącego skargę, nie wyłącza możliwości prowadzenia postępowania wznowieniowego. Sąd Okręgowy ustalił, że Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 29 października 1998 r. uznał, iż nieletni wówczas P. A. popełnił przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i orzekł wobec niego umieszczenie w zakładzie poprawczym na okres 6 lat. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 marca 1999 r. Kasacja nieletniego od powyższego wyroku Sądu Okręgowego została przez Sąd Najwyższy oddalona jako oczywiście bezzasadna wyrokiem z dnia 9 września 1999 r., V KKN […]/99. Wyrokiem z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie […] P.A. przeciwko Polsce ETPC stwierdził naruszenie przez Państwo Polskie gwarancji rzetelnego procesu określonych w art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz zasądził na rzecz skarżącego kwotę 10 000 euro. Sąd Okręgowy uznał, że skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie trzymiesięcznym, wskazanym w art. 407 § 1 k.p.c. W dniu 5 stycznia 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie art. 407 § 1 w związku z art. 410 § 1 k.p.c. przez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania jest limitowana okresem wskazanym w tych przepisach, w sytuacji gdy w niniejszym stanie faktycznym wykładnia regulacji dotyczących skargi o wznowienie postępowania nakazuje przyjąć, iż może być złożona w każdym czasie jako skarga na korzyść skarżącego w kwestii dotyczącej prawa karnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. Nr 35, poz. 228; obecnie jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1654; dalej: „u.p.s.n.”), w brzmieniu obowiązującym w 1999 r., w sprawach nieletnich stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego - trybu nieprocesowego, a w m.in. w postępowaniu poprawczym - przepisy kodeksu
3 postępowania karnego. Zmiana tego artykułu (obecnie składa się on z trzech paragrafów), dokonana przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2013 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1165), polega m.in. na objęciu również postępowania poprawczego zakresem odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego właściwych dla spraw opiekuńczych. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r., do postępowań w sprawach nieletnich wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, z wyłączeniem postępowań wykonawczych, stosuje się przepisy dotychczasowe. Tym bardziej więc przepisy dotychczasowe stosuje się do spraw zakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Oznacza to, że do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej w 1999 r. w postępowaniu poprawczym nie stosuje się kodeksu postępowania cywilnego, ale kodeks postępowania karnego. Zgodnie z art. 540 § 3 k.p.k., postępowanie wznawia się na korzyść oskarżonego, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Takim zaś organem jest niewątpliwie ETPC. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.). aj
Powiązane orzeczenia
- III KO 98/19 2019-10-30Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, oparty na zarzucie wyznaczenia składu sądu niezgodnie z przepisami k.p.k. i Konwencją o Ochronie Praw Człowieka, może zostać odrzucony jako oczywiście bezzasadny, jeśli wnio…
- V KO 84/23 2023-11-28Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, oparty na zarzucie wadliwej delegacji sędziego, może zostać uwzględniony na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. w świetle orzecznictwa ETPC?
- IV KO 131/19 2019-12-04Czy naruszenie przepisów dotyczących wyznaczenia składu orzekającego, nawet jeśli stanowiłoby to względną przyczynę odwoławczą, może być podstawą do wznowienia postępowania karnego z urzędu na podstawie art. 439 § 1 pkt…
- I NO 13/22 2022-03-09Czy skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna od wyroku Sądu Najwyższego, który uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, a jeśli tak, to czy naruszenie art. 6 EKPCz stwierdzone przez…
- III KO 74/20 2020-11-26Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, oparty na wyrokach Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczących nieprawidłowego delegowania sędziego, może zostać uwzględniony, jeśli nie zapadło bezpośrednie rozstrzy…
Powołane przepisy
art. 407 § 1 KPCart. 148 § 1 KKart. 6art. 407 § 1art. 410 § 1 KPCart. 20art. 4 ust. 1art. 540 § 3 KPKart. 39815 § 1art. 3941 § 1§ 1§ 3
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy