II CZ 75/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-10-02

Skład orzekający: Helena Ciepła, Irena Gromska-Szuster, Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego jest sprawą o prawa majątkowe w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Żądanie zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego ma charakter majątkowy, mimo że służy ochronie niemajątkowego prawa podmiotowego. W związku z tym, skarga kasacyjna w takiej sprawie jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50.000 zł.
Stan faktyczny
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną w sprawie o zapłatę zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia (22.000 zł) była niższa niż wymagane 50.000 zł. Powodowie wnieśli zażalenie, argumentując, że sprawa o zadośćuczynienie nie jest sprawą o prawa majątkowe.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 75/07 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa E.G. i A.G. przeciwko Bankowi […] Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2007 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów jako niedopuszczalną, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50.000 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu powodowie zarzucili, że sprawa o zadośćuczynienie z powodu naruszenia dobra osobistego nie jest sprawą o prawa majątkowe. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Żądanie zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego jest roszczeniem pieniężnym. Ma więc charakter majątkowy mimo, że służy ochronie bezwzględnego prawa podmiotowego niemajątkowego, por. uchwalę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 1985 r., III CZP 27/05, opubl. OSNCP 1985, nr 12, poz. 185, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2004 r., III CZ 8/04, niepubl., z dnia 27 września 2005 r., V CZ 106/05, niepubl., z dnia 9 maja 2007 r., II CZ 25/07, niepubl. Sprawa, w której wniesione zostało zażalenie, jest sprawą o prawo majątkowe. Skarga kasacyjna jest dopuszczalna, o ile wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50.000 zł. Skarga powodów nie spełnia tego wymogu, skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 22.000 zł. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3982 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy