II UKN 92/99

Postanowienie z dnia 17 marca 1999 r. II UKN 92/99 Sąd nie jest obowiązany badać z urzędu, czy zażalenie, które zostało zło-żone w biurze podawczym z ewidentnym przekroczeniem terminu określonego w art. 394 § 2 KPC, mogło być przed upływem tego terminu nadane w urzędzie pocztowym. Przewodniczący: SSN Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Maria Mańkowska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 1999 r. na posiedzeniu nie-jawnym sprawy z wniosku Adama P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz-nych-Oddziałowi w C. o rentę, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 1998 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Marianna P. matka wnioskodawcy Adama P. złożyła zażalenie na postano-wienie Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 7 października 1998 r., którym od-rzucono odwołanie wnioskodawcy z dnia 11 maja 1998 r. od decyzji ZUS z 1993 r. Postanowieniem z dnia 20 października 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odrzucił zażalenie jako wniesione z prze-kroczeniem tygodniowego terminu wymaganego do jego wniesienia (art. 394 § 1 KPC).Marianna P. wniosła od powyższego postanowienia zażalenie do Sądu Apela-cyjnego w Warszawie. 2 Postanowieniem z dnia 7 grudnia 1998 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił zażalenie, uznając trafność postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 20 paź-dziernika 1998 r. Na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 1998 r. pełnomocnik Marianny P. wniósł kasację, zarzucając w niej naruszenie art. 394 § 2 w związku z art. 165 § 2 KPC. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 394 § 2 KPC termin do wniesienia zażalenia jest tygo-dniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - tak jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie - od ogłoszenia postanowienia. W związku z fak-tem, iż zażalenie będące przedmiotem kasacji, wpłynęło do Sądu Wojewódzkiego dnia 16 października 1998 r., zaś termin zawity do jego wniesienia upływał 14 paź-dziernika 1998 r., Sąd Wojewódzki prawidłowo postanowił o odrzuceniu tego zaża-lenia. W treści zażalenia brak było zarzutów co do ustaleń Sądu odnośnie do nieza-chowania terminu do wniesienia zażalenia. W tych okolicznościach postanowienie Sądu Apelacyjnego oddalające zażalenie było zgodne z prawem. Zarzuty kasacji przeciwko temu postanowieniu są pozbawione podstaw praw-nych. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem kasacji nie może być za-warte w niej stwierdzenie, że: „zażalenie rzeczywiście wpłynęło do Sądu Apelacyjne-go (wnoszący kasację pomylił Sąd Apelacyjny z Wojewódzkim, w rzeczywistości chodziło o Sąd Wojewódzki) w dniu 16 października 1998 r., jednakże nie wyklucza to możliwości, że zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym przed upływem terminu”. W kasacji sugeruje się, że to Sąd powinien badać „kwestię sposobu nada-nia zażalenia”. W kasacji nie wskazano, jakim przepisom prawa procesowego uchybił Sąd Apelacyjny oddalając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia wniesio-nego po terminie. Nie wskazano też, z jakich podstaw prawnych wnoszący kasację wyprowadza wniosek, że to Sąd Wojewódzki, do którego wpłynęło zażalenie z oczy-wistym przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 394 § 2 KPC, był obowiązany badać z urzędu, czy pismo nie zostało nadane w urzędzie pocztowym. Sugestie ka-sacji, że mogło ono być nadane w urzędzie pocztowym przed tą datą, są ewidentnie 3 sprzeczne ze stanem faktycznym. Ponadto wnoszący kasację myli w uzasadnieniu postanowienie Sądu Wojewódzkiego, którym odrzucono zażalenie, z postanowie-niem Sądu Apelacyjnego oddalającym zażalenie. Kasacja przysługuje od postano-wienia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie (art. 392 § 1 KPC) i jej zarzuty powinny dotyczyć tego postanowienia. Takich zarzutów w kasacji brak. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ========================================