III ARN 14/90

WyrokIzba Cywilna1990-11-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy organ podatkowy może pominąć kwoty z ksiąg podatkowych, których nie da się odczytać w drodze badań grafologicznych, przy ustalaniu podstawy wymiaru podatku, jeśli podatnik dopuścił się fałszerstwa ksiąg?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę, uznając, że organy podatkowe postąpiły prawidłowo, ustalając podstawę wymiaru podatku na podstawie kwot możliwych do odczytania w drodze badań grafologicznych, pomijając te, których odczytać nie zdołano. Szacunek podatkowy przeprowadzony przez organy był prawidłowy, nie nosił znamion dowolności i miał oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Stan faktyczny

Podatniczka dopuściła się fałszerstwa ksiąg podatkowych, wpisując niższe kwoty zamiast wymazanych. Organ podatkowy, ustalając podatek, przyjął za podstawę jedynie kwoty możliwe do odczytania w drodze badań grafologicznych, pomijając te, których odczytać nie zdołano. Szacunek podatkowy został przeprowadzony prawidłowo.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Podatkowej Komisji Odwoławczej (...) w przedmiocie ustalenia podatku obrotowego i dochodowego za 1987 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 14 listopada 1989 r. SA/Po 897/89uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.Uzasadnienie faktyczneBezsporne jest, i tego faktu nie kwestionuje także podatniczka, iż dopuściła się ona fałszerstwo ksiąg podatkowych i wpisując na miejsce wymazanych kwot, kwoty niższe, zmniejszyła w bardzo istotny sposób kwotę stanowiącą podstawę wymiaru podatku.Organ podatkowy utrzymuje ponadto wiarogodnie, iż wymierzając podatek przyjął za podstawę jedynie te kwoty, które możliwe były do odczytania w drodze badań grafologicznych, pomijając te, których odczytać nie zdołano.Nie można zatem stawiać organom podatkowym zarzutu, iż w sposób nieuzasadniony pominęły je jako dowód w postępowaniu podatkowym.Szacunek przeprowadzony przez organy podatkowe w tej sprawie jest również dokonany w sposób prawidłowy; nie nosi żadnych znamion dowolności i ma oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Powiązane orzeczenia

III ARN 21/90 1990-11-10Czy organ podatkowy, ustalając wysokość zobowiązania podatkowego na podstawie przedstawionych przez podatnika zeznań i rachunków uznanych za wiarygodne, dokonuje "szacunku" w rozumieniu art. 11 ustawy o zobowiązaniach po…
III RN 72/98 1999-02-03Czy decyzja organu skarbowego określająca wysokość zobowiązania podatkowego, która zawiera sformułowanie o „dodatkowym przypisie podatku”, może być uznana za wydaną bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, j…
III ARN 2/87 1987-09-06Czy powołanie nieobowiązującego zarządzenia o podatkowych normach szacunkowych przez organ podatkowy, które zostało uznane przez sąd administracyjny za naruszenie prawa materialnego, stanowi podstawę do uchylenia decyzji…
III RN 111/97 1998-01-21Czy organ podatkowy, stosując art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może szacunkowo ustalić dochody podatnika, jeśli nie wykaże konkretnych nadużyć wynikających z powiązań gospodarczych między kontrahenta…
III ARN 8/83 1983-06-27Czy rozpoznanie odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego przez organ odwoławczy po upływie 5-letniego terminu przedawnienia prawa do dokonania wymiaru podatku, stanowi podstawę do uchylenia tej…

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.