III ARN 19/85

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie zwrotu niewłaściwie wykorzystanych dotacji na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 26 października 1984 r., SA/Lu 420/84uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania NSA OZ w Lublinie.Uzasadnienie faktyczneOkoliczność, że w uchwale Rady Ministrów nr 151/75 nie została powołana ustawowa podstawa do jej wydania, nie może prowadzić do podważenia jej bytu i mocy powszechnie obowiązującej.Rozstrzygającą jest bowiem okoliczność, że podstawa taka istnieje.W tej kwestii orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego zyskało aprobatę doktryny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 1982 r., II SA 1904/82 - OSPiKA 1983, z. 12, poz. 271 z glosą Jerzego Stembrowicza).Trafnie zatem w rewizji nadzwyczajnej podniesiono, że w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć istnienia sankcji nieważności aktu wykonawczego, który nie powołuje istniejącego upoważnienia ustawowego do jego wydania.W uchwale Rady Ministrów nr 151/75 z dnia 8 sierpnia 1975 r. w sprawie gospodarowania gruntami rolnymi w latach 1975-1980 i dalsze przepisy wykonawcze w postaci zarządzenia Ministra Rolnictwa nr 198 z dnia 22 października 1975 r. i nr 172 z dnia 7 grudnia 1977 r. stanowiły dostateczną podstawę prawną do podjęcia decyzji przez właściwe organy administracji państwowej.