III ARN 40/90

WyrokIzba Cywilna1991-01-11

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego może być uwzględniona, jeśli wyrok NSA zawiera błędną wykładnię prawa materialnego, ale nie stanowi rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego może zostać oddalona, jeśli wyrok NSA zawiera błędną wykładnię przepisu prawa materialnego, ale nie sięga granic rażącego naruszenia prawa. Rażące naruszenie prawa wymaga kwalifikowanej postaci naruszenia, a nie tylko błędnej wykładni.
Stan faktyczny
Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego ustalenia zobowiązania w podatku obrotowym i dochodowym za 1987 r. Zarzucono NSA błędną wykładnię przepisów ustawy o podatku dochodowym z 1972 r. w porównaniu do ustawy z 1989 r. NSA uznał, że dochody osób prawnych, których celem statutowym była działalność naukowa, były wolne od podatku dochodowego w części przeznaczonej na cele statutowe, zgodnie z ustawą z 1989 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Biura Kształtowania Środowiska (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku obrotowym i dochodowym za 1987 r. na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 15 listopada 1989 r. SA/Ka 568/89oddala rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneZaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera błędną wykładnię przepisu prawa materialnego, co może być zwykłą podstawą rewizyjną, ale nie sięga granic rażącego naruszenia prawa, z którym mamy do czynienia wówczas, gdy chodzi o kwalifikowaną postać naruszenia prawa, a więc szczególnie jaskrawe przypadki.Postanowienia ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o podatku dochodowym (Dz. U. z 1983 nr 43 poz. 192/ nie zostały jednak przeniesione do ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 3 poz. 12/ dosłownie, a z poważną zmianą.Otóż z mocy art. 5 ust. 1 ustawy z 1972 r. osoby prawne, których celem statutowym była działalność naukowa były wolne od podatku dochodowego wtedy, gdy w określonym czasie przekazały na cele statutowe wszystkie dochody.W ustawie z 1989 r. stanowi się natomiast w art. 9 ust. 1 pkt 5, że od podatku dochodowego są wolne dochody osób prawnych, których celem statutowym jest m.in. działalność naukowo-techniczna, w tej części, w jakiej przeznaczono je na cel statutowy.W tym samym kierunku zmierzała w swej istocie wykładnia przepisów ustawy z 1972 r. dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5 ust. 1art. 9 ust. 1

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 28.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.