III CNP 28/10

Sygn. akt III CNP 28/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa K. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. w sprawie z powództwa K. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 19 września 2007 r., I C (…), wyrokiem z dnia 8 lutego 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.103 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje. W dniu 6 kwietnia 2010 r. powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku wskazując, iż jest on niezgodny z art. 822 k.c. oraz art. 365 k.p.c. i art. 366 k.p.c. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się (art. 4246 § 1 k.p.c.). Zgodnie zaś z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Niemożność zaskarżenia wynika przede wszystkim z przepisów ustawy, które kreują kategorię orzeczeń nie podlegających zaskarżeniu, a które w momencie ich wydania stają się prawomocne. Skarżący w dniu 6 kwietnia 2010 r. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 lutego 2008 r., który będąc wyrokiem sądu drugiej instancji już w dacie jego wydania stał się prawomocny. Oczywiste zatem jest, że przedmiotowa skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 4246 § 1 k.p.c.) i zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.