III CO 252/22

Sygn. akt III CO 252/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska w sprawie z powództwa W. H. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej […] w G. o uchylenie, stwierdzenie nieważności lub ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2022 r., wniosku powódki o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […]: […] od rozpoznania sprawy o sygn. akt V ACa […], przekazuje wniosek o wyłączenie sędziów z 26 stycznia 2022 r. do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […]. UZASADNIENIE Pismem z 26 stycznia 2022 r. powódka wniosła o wyłączenie imiennie wskazanych we wniosku sędziów Sądu Apelacyjnego w […], na podstawie art. 49 k.p.c. Wnioskodawczyni argumentowała, że za wyłączeniem poszczególnych sędziów przemawiają takie okoliczności jak wcześniejsze orzekanie w Sądzie Okręgowym w G., wcześniejsze orzekanie w sprawach o uchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej, pomijanie wniosków dowodowych powódki, bliskie związki zawodowe pomiędzy sędziami Sądu Apelacyjnego w […], a także fakt powołania niektórych z nich na stanowisko sędziego przez Prezydenta RP na wniosek KRS ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 k.p.c. o wyłączeniu sędziego powinien rozstrzygać sąd, w którym sprawa się toczy, a w razie niemożności wydania przez ten sąd postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów - sąd nad nim przełożony. Przyjmuje się, że sądem przełożonym nad sądami apelacyjnymi jest Sąd Najwyższy. Oznacza to, że kompetencja Sądu Najwyższego do rozpoznania żądań, o których mowa w art. 49 § 1 k.p.c., zaktualizowałaby się w niniejszej sprawie, gdyby Sąd Apelacyjny w […] nie mógł wydać stosownego postanowienia z powodu braku dostatecznej liczby sędziów mogących orzekać w przedmiocie wniosków. W najnowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtował się pogląd, że wniosek o wyłączenie sędziego niewyznaczonego do rozpoznania sprawy jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez składania przez sędziego oświadczenia, o jakim mowa w art. 52 § 2 k.p.c., przy czym sędzia objęty takim wnioskiem o wyłączenie może zasiadać w składzie sądu rozpoznającego ten wniosek (uchwała Sądu Najwyższego - 7 sędziów - z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19). W konsekwencji należy przyjąć, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka pozwalająca na przyjęcie, iż Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania złożonych w sprawie wniosków o wyłączenie sędziego.