III CO 802/24

Izba Cywilna2025-02-19

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy powód zaprzestał działalności i nie jest wpisany do właściwych rejestrów, a jego zdolność sądowa i procesowa nie może zostać uzupełniona, należy umorzyć postępowanie rewizyjne zainicjowane przed wejściem w życie Kodeksu postępowania cywilnego z 1964 r.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie rewizyjne, uznając, że zaprzestanie działalności przez powoda i brak możliwości uzupełnienia jego zdolności sądowej i procesowej stanowi przesłankę do umorzenia postępowania na podstawie art. 361 § 1 k.p.c. z 1930 r. w związku z art. 390 § 1 k.p.c. z 1930 r. Do oceny skutków zawieszenia postępowania oraz ustania bytu powoda zastosowanie mają przepisy k.p.c. z 1930 r., zgodnie z art. XVI § 1 zdanie pierwsze przepisów wprowadzających Kodeks postępowania cywilnego z 1964 r.
Stan faktyczny
Powód zaskarżył rewizją wyrok Sądu Wojewódzkiego oddalający jego powództwo o zapłatę. Postępowanie zostało zawieszone w związku ze śmiercią pozwanego. Następnie powód zaprzestał działalności i nie był wpisany do właściwych rejestrów, co uniemożliwiło uzupełnienie jego zdolności sądowej i procesowej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie rewizyjne.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 802/24 POSTANOWIENIE 19 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 19 lutego 2025 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M. w Ł. przeciwko L.S. o zapłatę na skutek rewizji powoda, od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61, umarza postępowanie rewizyjne. UZASADNIENIE Postępowanie w sprawie z powództwa przedsiębiorstwa M. w Ł. przeciwko L.S. o zapłatę kwoty 47.420,27 satarych zł (4,74 zł) „z tytułu manka”, w którym powód zaskarżył rewizją oddalający powództwo wyrok Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi w Łodzi z 15 czerwca 1961 r., II C 6/61 – zostało zawieszone przez Sąd Najwyższy postanowieniem z 11 kwietnia 1963 r. w związku ze śmiercią L.S. 26 maja 1962 r., na podstawie art. 180 § 1 pkt 1 w zw. z art. 390 rozporządzenia Prezydenta RP z 29 listopada 1930 r. – Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. z 1950 r., Nr 43, poz. 394 (dalej – k.p.c. z 1930 r.). Po czym – na co wskazują wyniki wywiadów w sądzie rejestrowym – powód zaprzestał działalności, nie był i nie jest wpisany do właściwych rejestrów, a braki jego zdolności sądowej i procesowej nie są możliwe do uzupełnienia, co wyklucza podjęcie postępowania w sprawie (art. 59 i 61 k.p.c. z 1930 r.). III CO 802/24 2 Do oceny skutków zarówno zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, jak i ustania bytu powoda, mają zastosowanie przepisy k.p.c. z 1930 r., a to w związku z art. XVI § 1 zdanie pierwsze ustawy z 17 listopada 1964 r. - przepisy wprowadzające Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 297), w którym ustawodawca postanowił, że jeżeli przed wejściem w życie Kodeksu postępowania cywilnego z 1964 r. zapadło orzeczenie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, postępowanie rewizyjne lub zażaleniowe toczyć się będzie w trybie przewidzianym w przepisach dotychczasowych. Przedstawione okoliczności odpowiadają ustalonej w art. 361 § 1 k.p.c. z 1930 r. przesłance umorzenia postępowania, mającej w postępowaniu rewizyjnym zastosowanie w związku z art. 390 § 1 k.p.c. z 1930 r. (M.M.) [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 180 § 1 pkt 1art. 390art. 59art. 361 § 1 KPCart. 390 § 1 KPC§ 1 pkt 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy