III CO 930/23

Izba Cywilna2023-12-20

Skład orzekający: Roman Trzaskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy fakt, że przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów jest pracownikiem Prokuratury mieszczącej się w tym samym budynku co Sąd Rejonowy, stanowi wystarczającą podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, uznając, że sama okoliczność, iż przedstawicielka ustawowa powodów jest pracownikiem Prokuratury mieszczącej się w tym samym budynku co sąd właściwy, nie stanowi wystarczającej podstawy do przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Podkreślono, że przesłanki z art. 441 § 1 k.p.c. dotyczą zagrożeń o charakterze ustrojowym (instytucjonalnym) dla sądu, a nie indywidualnych sytuacji mogących prowadzić do wyłączenia sędziego.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w Kraśniku wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy o podwyższenie alimentów innemu sądowi równorzędnemu. Jako podstawę wskazał fakt, że przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów jest pracownikiem Prokuratury Rejonowej w Kraśniku, która mieści się w tym samym budynku co Sąd Rejonowy. Sąd Rejonowy uznał, że może to prowadzić do negatywnego społecznego postrzegania bezstronności sądu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 930/23 POSTANOWIENIE 20 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 20 grudnia 2023 r. w Warszawie w sprawie z powództwa O.K. i M.K. działających przez przedstawicielkę ustawową M.P. przeciwko M.K.1 o podwyższenie alimentów, na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Kraśniku postanowieniem z 31 października 2023 r., III RC 238/23, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. UZASADNIENIE Postanowieniem z 31 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Kraśniku wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wskazał, że przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów podała, że jest pracownikiem Prokuratury Rejonowej w Kraśniku mieszczącej się w tym samym budynku, co Sąd Rejonowy w Kraśniku. Zdaniem Sądu realnym jest narażenie wymiaru sprawiedliwości na pejoratywne społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Prokuratura Rejonowa w Kraśniku ma swoją siedzibę w budynku Sądu Rejonowego w Kraśniku, co wiąże się z codziennymi relacjami (w tym pozasłużbowymi) między pracownikami sądu a pracownikami prokuratury. Z tego względu, jak również biorąc pod uwagę fakt, że Kraśnik jest niewielkim miastem, III CO 930/23 2 może to być niesłusznie postrzegane jako próba wpływu na wynik postępowania sądowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 441 § 1 k.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Przytoczona regulacja dotyczy sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy w danym sądzie, bez względu na to przez którego sędziego, godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości. Chodzi zatem, co do zasady, o tego rodzaju okoliczności, które są powiązane z danym sądem w znaczeniu ustrojowym (instytucjonalnym), a nie z konkretnym sędzią. Tego rodzaju okoliczności nie zostały wskazane w wystąpieniu. Wniosku o realnym zagrożeniu dobra wymiaru sprawiedliwości nie uzasadnia wystarczająco fakt, że Prokuratura, w której zatrudniona jest przedstawicielka ustawowa powodów, ma siedzibę w tym samym budynku, co Sąd właściwy do rozpoznania sprawy. O konieczności przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu nie może zaś przeważyć ewentualne zaistnienie przesłanek wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy w stosunku do części, nawet istotnej, sędziów sądu występującego. Podstaw stosowania art. 441 § 1 k.p.c. nie należy bowiem utożsamiać z podstawami wyłączenia sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2020 r., IV CO 191/20, niepubl.). Fakt, że przedstawicielka ustawowa powodów jest zatrudniona w Prokuraturze, której pracownicy z racji siedziby w tym samym budynku, co sąd właściwy do rozpoznania sprawy, mogą mieć czy też mają z pracownikami tego sądu codzienne relacje, nie spełnia przesłanek z art. 441 § 1 k.c. Tego rodzaju ogólna ocena oparta byłaby na niedopuszczalnym a priori stwierdzeniu, że sprawa żadnego z pracowników Prokuratury lub ich bliskich nie powinna być rozpoznawana przez Sąd Rejonowy w Kraśniku, co przekracza kryteria z art. 441 § 1 k.c., a byłoby w istocie równoznaczne z wyłączeniem właściwości tego sądu w sprawach określonej kategorii osób ze względu na miejsce urzędowania Sądu i Prokuratury w tym samym budynku. Odejście od ścisłego wykładania przewidzianego w powyższym III CO 930/23 3 przepisie wyjątku od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może prowadzić do paraliżu sądownictwa, nie zaś do zapewnienia warunków do swobodnego rozstrzygania i budowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20, niepubl.). W konsekwencji Sąd Najwyższy stwierdził, że brak jest dostatecznych podstaw, by upatrywać w powołanej przez Sąd Rejonowy sytuacji realnego zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (R.N.) [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 441 § 1 KCart. 441 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy