III CSK 106/19

Sygn. akt III CSK 106/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W.C. przeciwko M.M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt I ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a uzasadniając wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia 2 prawnego oraz potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości. Pierwsze zagadnienia prawne ma dotyczyć tego, czy jeśli sąd ustali istnienie między stronami stosunku prawnego, to może oddalić roszczenie, co, w ocenie skarżącego, ze względu na res iudicata ma uniemożliwić dochodzenia go w przyszłości. Nie jest to jednak zagadnienie, jakie uzasadniałoby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jest bowiem jasne, że nie jest rolą sądu dowodzenie trafności podnoszonego roszczenia, a ciężar ten spoczywa na powodzie. Drugie ze wskazywanych w skardze zagadnień prawnych jest tożsame z podnoszoną potrzebą wykładni przepisów budzących wątpliwości - dotyczy tego, czy umowa pożyczki ma charakter umowy realnej. Skoro jednak w tym stanie faktycznym Sądy meriti ustaliły, co wiąże Sąd Najwyższy na etapie postępowania kasacyjnego, że nie zostało udowodnione zawarcie umowy pożyczki, to brak potrzeby właśnie na tle tej sprawy rozpatrywania wątpliwości co do umowy pożyczki i jej realnego charakteru. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. as] jw