III CSK 115/14

WyrokIzba Cywilna2014-06-25

Skład orzekający: Wojciech Katner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące uzasadnienia wątpliwości prawnych i rozbieżności w orzecznictwie, aby mogła zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek z art. 398(9) § 1 pkt 2 k.p.c. Pomimo wskazania na potrzebę wykładni przepisów dotyczących zasiedzenia służebności przesyłu, pełnomocnik skarżącego nie przedstawił profesjonalnego uzasadnienia wątpliwości prawnych, a jedynie polemizował z ustaleniami faktycznymi. Wątpliwości prawne podniesione przez skarżącego zostały już wystarczająco wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa pozwała spółkę o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Sąd Rejonowy zasądził część dochodzonej kwoty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy oddalił obie apelacje stron. Skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczących zasiedzenia służebności przesyłu. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 1800 złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 115/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej […] w B. przeciwko T. […] S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację powoda: Wspólnoty Mieszkaniowej […] w B. oraz apelację pozwanego: T. […] S.A. w K. od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 maja 2013 r., w sprawie o zapłatę 70.050 złotych tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanego na rzecz strony powodowej 16.649,62 złotych, oddalając powództwo w pozostałym zakresie, umarzając postępowanie w części ponad kwotę 69.338 złotych i zasądzając na rzecz strony powodowej koszty postępowania. Oddalając obie apelacje Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne i oceny prawne dokonane przez Sąd Rejonowy. W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła wyrokowi Sądu Okręgowego naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 172, art. 176 § 1 i art. 292 k.c. w związku z przepisem wskazanym jako art. 305.4 k.c. (chodzi prawdopodobnie o art. 3054 k.c.) poprzez uwzględnienie podniesionego przez stronę pozwaną zarzutu zasiedzenia służebności odpowiadającej służebności przesyłu. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę strona pozwana wniosła o odmowę jej przyjęcia do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca powołała art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., ze względu na potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, polegających na ustaleniu przesłanek i kryteriów zasiedzenia służebności przesyłu na podstawie art. 3051 w związku z art. 172, art. 176 § 1 i art. 292 k.c., a w szczególności przesłanek 3 dopuszczalności nabycia służebności przesyłu przez przedsiębiorstwo przesyłowe, przesłanek skutecznego przeniesienia posiadania służebności oraz dobrej wiary w nabyciu posiadania. Jednakże pełnomocnik strony skarżącej nie zawarł żadnego uzasadnienia zgłoszonych wątpliwości poprzez profesjonalny wywód prawny, do czego był zobowiązany przez art. 3984 § 2 k.p.c. Jedynie w uzasadnieniu podstaw skargi kasacyjnej próbował nawiązać do niektórych wątpliwości interpretacyjnych, przy czym uczynił to w sposób całkowicie nieprzekonujący. Jest to głównie polemika z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów Sądu pierwszej instancji, popartymi przez Sąd Okręgowy w wyniku rozpoznania apelacji; zarzuty takie nie mogą stanowić podstaw skargi kasacyjnej, zaś ustalenia faktyczne wiążą Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Z kolei wątpliwości prawne podnoszone przez stronę skarżącą odnośnie do zastosowania przepisów o zasiedzeniu służebności gruntowej na warunkach obecnej służebności przesyłu, jak też dobrej wiary posiadania urządzeń przez przedsiębiorstwo przesyłowe i przeniesienia posiadania służebności zostały wystarczająco już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego, którego liczne orzeczenia rozstrzygające podniesione kwestie przytoczyła strona pozwana w odpowiedzi na skargę. Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 172art. 176 § 1art. 292 KCart. 305art. 3054 KCart. 3989 § 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3051art. 3984 § 2 KPCart. 3983 § 3art. 39813 § 2 KPCart. 3989 § 2 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy