III CSK 177/15

WyrokIzba Cywilna2015-09-29

Skład orzekający: Jacek Gudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy teza skargi kasacyjnej, dotycząca błędnej wykładni art. 934 k.c., jest wystarczająco konkretna i spełnia wymogi wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. W szczególności, teza skargi kasacyjnej dotycząca błędnej wykładni art. 934 k.c. była zbyt ogólnikowa i nie spełniała wymogów art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., który wymaga wskazania konkretnych okoliczności i argumentów uzasadniających przyjęcie skargi.
Stan faktyczny
W sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego. Uczestnik postępowania wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie tej skargi do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III CSK 177/15 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E. B. i M. W. przy uczestnictwie M. K., A. S., S. S., A. B. i Skarbu Państwa - Starosty Suskiego o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika A. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca 1812/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. – w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku – Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w Wadowicach, VI Zamiejscowego Wydziału Cywilnego w Suchej Beskidzkiej z dnia 16 kwietnia 2014 r. Od tego postanowienia uczestnik A. B. wniósł skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przyczyny kasacyjne, a więc okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, zostały wymienione wyczerpująco w art. 3989 § 1 k.p.c. Są to: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania lub oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Składając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący nie tylko nie określił konkretnej przyczyny kasacyjnej, ale także nie przytoczył okoliczności i argumentów mogących którąś z przyczyn uzasadniać. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi „błędną wykładnią” art. 934 k.c. może uzasadniać podstawę kasacyjną, a nie wniosek o przyjęcie skargi. Poza tym teza ta jest nazbyt ogólnikowa i nie spełnia wymagań wypływających z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPCart. 934 KCart. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy